Archief ‘op het werk’

Creatief met Linz

nee, hier volgt geen workshop. Wel ben ik de laatste tijd weer in de klieder kledder mood.
Het wordt weer eerder donker deze dagen en waar denk je dan aan? Juist! Eten! Ow nee, daar denk ik altijd aan.
Nou ff alle gekheid op een stokje, ik had van de week ineens zin om weer een beetje te tekenen. Ik ben er geen ster in, maar op zich kan ik best wel leuke recht toe recht aan dingen natekenen (als in kleurplaat design), ik heb namelijk gebrek aan visueel fantasie.

Mijn collega zei nog dat ze het zo knap vond. Tja, ik vind er niks bijzonders aan, het is gewoon een beetje kijken van “hoe ziet het plaatje eruit, ow nou dan doe ik dat ook ergens in die trant alleen dan 10x groter.” Ik heb geen vaste hand (kan ook niet met het gebrek aan bepaalde hoeveelheid stimulerende middelen die ik overdag niet tot mij neem, ;-) ) en zo perfectionistisch ben ik ook weer niet. Een kind zei vanmiddag: “Ja hallo het is wel knap hoor! Je trekt het toch niet over ofzo! Dus je tekent het wel zelluf.” Het wijsneusje.

Goed ik heb mij dus verdiept in de obesitas rendiertjes en een wintershuisje met een sneeuwpop in de tuin, alleen is de sneeuwpop momenteel gesmolten.

Vliegende rat & tatoeage

Vanochtend kwam ik op mijn werk aan en toen was er nog niets aan de hand. Nog geen uur later zat er een duif naar binnen te staren. In elkaar gekrompen zat het daar met een smeekende kop.
Goed. Duif opgepakt in een doos gemieterd en de ringnummer bekeken. Very handy: via het ringnummertje kun je de regelrechte eigenaar heel makkelijk bellen. Wat bleek? Het kreng kwam uit de Achterhoek. Da’s toch wel een eindje fietsen hiervandaan he. Later belde de man mij terug met de boodschap dat hij die vliegende rat had verkocht aan iemand anders en of ik die ff kon bellen. Weer kreeg ik een boer aan de telefoon: “Noah die duif was goan vliegeh vanaaaf belgie vandoan he die’s verdwoald.”
Ja kan mij het rotten, kom je m ophalen of niet? Noah, da’s wel n ientje raaajden he.

Beest zat gek te doen met zijn vleugel en die mongolen van de dierenambu wilden hem niet eens ophoalen ophalen. Naja joh dan niet. Uiteindelijk is het beest een beetje opgeknapt en heb ik m uit die doos gegooid, opeens kon ie wel vliegen.

Ik snap de lol er niet zo goed van. Helemaal naar Belgie rijden om daar een bups duiven los te laten en dan checken of ze überhaupt wel thuis komen.
Maar goed, dat zal wel weer aan mij leggen dan.

Vanmiddag verder tijdens het werk had ik het zotte idee om gevulde eieren te maken. Gewoon heel simpel met mayo en ketchup, plus nog wat zout en peper. Nou zelfs kinderen die geen eieren lusten vonden die meuk lekker. Heel stiekempjes heb ik vast mijn roeping gemist als eiervuller :P.
Het was werkelijk waar een prachtige creatie uit mijn hand. De toefjes zaten echt perfect op de eitjes dat ik er bijna tranen van in mijn ogen kreeg, ik bleef er maar naar kijken. Maar die kids konden dat niet schelen hoor, het eitje werd doodleuk op z’n kop op een stokbroodje gekwakt en een tevreden geluid naar binnen gewerkt.

Sinds vandaag hoor ik trouwens ook nog eens bij een club. De zogeheten tattoo-club. De kinderen op mijn werk hebben het ineens in hun bol gekregen met tatoeages en jaaa ik ben stoer dus waarom had ik er nog geen een? Nou uhhh, omdat ik nog geen reden heb om er 1 te hebben? Nee, dat was foute boel; juf Linz moest ook bij de tattoo club. 1 kind zou wel ff een tattoo voor mij uitkiezen en hem “zetten”. Hij vroeg nog waar ik wilde waar de tattoo kwam. “Nou op mijn voorhoofd natuurlijk,” zei ik. Gelukkig kon ik het plakplaatje en het natte doekje nog net ontwijken.
Nou voor de nieuwsgierigen, dit is hem geworden:

en dit is de rest van de hippe club:

Aren’t they adorable?

Jij bent echt een kutwijf

Vandaag heb ik gewerkt op een andere locatie. Andere collega(‘s) en andere kinderen. Hou wel van een beetje afwisseling in gezichten zo nu en dan.
Was me daar een stel kids joh, die wilde me ff uitproberen. Tijdens de lunch was ik alleen met ze, ze hadden met nog nooit eerder gezien en dan is het altijd leuk voor ze natuurlijk; ff kijken hoe ver ze kunnen gaan. En da’s voor mij ook weer een leuke uitdaging natuurlijk.

Het begon al meteen bij binnenkomst – en ik was al gewaarschuwd – dat een jongen al waveboardend door het gebouw wilde voortbewegen. Ja echt niet. Hij boos natuurlijk en gooide zijn waveboard op de plek die ik aanwees en oh ja, dat ik een kutwijf was. Geeft niet hoor, vrijheid van meningsuiting heb ik niks op tegen en dat ie zijn waveboard precies op die plek kapot wilde gooien… is mijn probleem uiteraard niet.

Handen wassen voor de lunch, vond ie ook maar niks.
“Jaaahaaa ik heb echt mijn handen gewassen.”
“Ja joh en ik geloof in de paashaas, ik wil nu dat je je handen wast terwijl je je handen onder de kraan houdt. Smelt je niet van hoor.”

Boos stond het jong op en deed de kraan open en hield zijn vinger eronder terwijl die met een “jij bent nog steeds een kutwijf”-blik naar mij stond te kijken. Haalde zijn vinger onder de kraan vandaan en liep weer terug naar zijn plaats. Net op het moment dat ie bijna zat zei ik dat ie zijn handen moest wassen. En ja hoor, daar ging ie weer als een drama-king en vloekend naar de wasbak. Een hand er vlug onderdoor halen, afdrogen aan zijn broek en weer terug naar zijn plaats. En natuurlijk… net op het moment dat ie wilde zitten (muhaha, you call me a bitch, I will be a bitch.) zei ik dat ik wilde zijn handen moest wassen zoals het hoorde liept ie weer zeer boos naar de wasbak en ging zijn handen wel wassen.
Daarna draaide hij zich om en zei schreeuwde tegen me:
“Jezus hé stom zeikwijf, wat wil je nu van me hè, dat ik dood ga ofzo?”
Ik moest vreselijk mijn lach inhouden. Kind verwachtte ondertussen van mij dat ik boos zou worden en op z’n minst zou gaan gillen of anders zou gaan huilen.
Zeer pedagogisch reageerde ik op hem met: “Oh je mag best doodvallen, maar zou je dat dan ff buiten willen doen, ik vind het vrij irritant om telkens over je heen te moeten stappen als je daar eenmaal ligt, en je nou helemaal op zij te schuiven vind ik te veel gedoe.” Hij keek naar buiten, en daarna naar mij en zei tegen hem: “Ja het regent, ik zou het je niet aanraden om buiten te gaan liggen, maar je mag het helemaal zelf weten hoor.”
Het jong besloot toch maar te gaan zitten, met een klein lachje op z’n gezicht.

Vervolgens ging hij bij een meisje tegenover hem anijshageltjes in haar melk gooien. Ik waarschuwde haar dat ze alsnog haar melk moest opdrinken. U raadt het noooooit, ook zij vond mij een kutwijf. Ze vond mij zo’n kutwijf dat ze zelf maar anijshagel in d’r melk ging gooien en begon te roepen dat ze haar melk echt niet ging opdrinken. Nou dikke lul en drie bier, dat heeft ze uiteindelijk dus mooi wel gedaan he. Met d’r neus dicht, en een heel vies gezicht. Vond ze niet leuk. Ik wel.

Nou weer terug naar die jongen. Hij was ondertussen nog steeds bezig met zijn 1e boterham en flink bezig om het bloed onder mijn nagels vandaan te trekken, zonder enig resultaat. En hij probeerde mij daarna te laten griezelen met het feit dat hij zijn duim achterstevoren kon buigen. Maar dan kon hij natuurlijk het truukje met mijn arm nog niet! Eindelijk had ik wat nuttigs om zijn aandacht te trekken. Met zijn mond open keek hij mij aan. En met de boodschap van mij dat ik nog meer van die dingen kon en die best wilde laten zien als hij zijn broodje ff opat en zijn melk opdronk, wist hij niet hoe snel hij alles naar binnen moest werken. En hij kon ook nog eens het geduld op brengen toen ik uberlangzaam mijn brood aan het opeten was.
Toen ik liet zien wat ik allemaal nog meer uit zijn verband kon trekken was ik volgens zijn zeggen “toch wel erg grappig hoor”.

Hij moest eigenlijk weer terug naar school en was van de een op andere moment helemaal into me en lag ondertussen op de grond zijn voeten in zijn nek te leggen in de trant van “kijk eens wat ik nog meer kan” en jij moet ernaar kijken.

Hij mocht alleen op pad naar school, maar om de hoek stond ie op me te wachten toen ik de rest wegbracht naar school.
Stak hij een uur eerder zijn middelvinger naar mij op, zo zwaaide hij mij een uur later vrolijk uit. Hij wilde toch nog ff gedag zeggen.

Dus. Hoe je het ook stelt: Niks is zo veranderlijk als het gedrag van een kind.

knutselshit

Ik begin echt te burgerlijk te worden, uren lang zitten fröbelen op een dingetje. Ik verveelde me op mijn werk, was van plan om te gaan knutselen met de kinderen en wilde ff snel een voorbeeldje maken. Maar ik ben gewoon te perfectionistisch en te pietluttig om een simpel voorbeeldje te maken! Ik had het nog veel uitgebreider willen maken, maar daar was weer te weinig tijd voor en ik had er geen zin meer in en dan ga ik het afraffelen haha.
Dit kwam zomaar live uit het bolletje. Het was de eerste keer dat ik zoiets maakte, en het lijkt er ook nog eens op wat het moest worden, toch? :P

Mega mossels en viezigheid

De afgelopen dag was het weer lekker warm dus het was prima weer om in de buurt een beetje rond te hangen met de kids.
In de buurt is een sloot / uber klein mini meertje met een soort bruggetje (stapstenen) in het water waar je over heen moet lopen (balanceren) om op een soort eilandje te komen. Een van de kinderen wilde dat wel eens doen en dat mocht wel van mij. Ik had nog niet eens de kans om te zeggen ie wel zijn schoenen uit moest doen of hij stond al midden op die brug. Droog was hij aan de overkant gekomen. Ja en nu nog terug.
U raadt het al. Halverwege donderde het kind in het water. “Juf, mogen wij ook zwemmen?” Die vraag had ik natuurlijk kunnen verwachten.
Vertikken ze het om in hun onderbroekie in de binnentuin in een badje te zitten (want dan zit je voor lul), als je in de sloot springt maakt het opeens geen drol meer uit.

Al snel kwamen de kinderen weer uit de sloot geklommen: “Er zitten schelpen in het water!!” Ze kwamen aan met mega mossels, zo groot had ik ze nooit gezien.
En dit was nog best een kleintje:

Of ze er één mochten open maken. Ach ja kind, het leven is al een ontdekkingstocht dus je gaat je goddelijke gang maar. Na veel gepruts en gefriemel hadden ze een grote mossel opengesloopt: “Het lijkt wel uitgekotste snot wat erin zit, en er zit nog poep in ook,” zei 1 van de kinderen. Dat zegt al genoeg. Het interessante was ook meteen van de mossel af. “Het zijn smerige dingen!”.

Ernaast was ook een kabelbaan. De kinderen vonden eigenlijk ook wel dat ik erop moest, maar dat ik dan ook moest filmen (ik moest alles van ze filmen, mijn telefoon staat vol hilarische filmpjes van mijn groep maar mag ze helaas niet op mijn site zetten) en die filmpjes willen ze dan 10 keer terug zien. Nou het geintje van de kabelbaan in combinatie met filmen is nou niet echt een daverend succes want het heeft bijna m’n leven gekost haha. Uiteindelijk kwam ik wel weer op mijn pootje terecht. Het einde heb ik er uitgeknipt omdat schuttingtaal nou niet echt netjes is ;-)

Creatief met troep

Gisteren kwam ik op het geweldige idee om maar weer eens net te doen alsof ik creatief ben.
Met een lege sap-pak, vilt en wol ging ik aan de slag. Ik ging mozaïeken met die troep.

Resultaat:

De kinderen vonden het helemaal grappig, maar of ze het nou ook zelf wilde doen?
Nou nee. Dat vonden ze weer te veel werk. Ik ook eigenlijk.

Search
Links: