Archief ‘Rambo de hond’

Blog van Rambo 5

Ondertussen gaat het nog steeds heel erg goed met mij. Ik ben namelijk nog steeds heel erg oversekst en ik klim op alles waar ik op kan rijden. Andere honden, katten, egels, kinderen.. het maakt mij niet uit hoor! Dat mens roept dan iedere keer wel weer natuurlijk “Lul!” en ik geloof dat ik nu eindelijk door heb dat ik dat dan dus moet gebruiken. Ze kijkt er alleen een beetje heel erg boos bij.

Ze had het laatst met mij over de ballenslager. Er was geen discussie mogelijk. Of ik moet het klooster in of word een ex-reu. Dat laatste is nu dus in optie. Mijn dagen zijn geteld…

Blog van Rambo 3

Nou hier ben ik weer. Ik ben maar weer eens stiekem achter de computer gekropen. En als u zich afvraagt hoe ik typ, dit doe ik met mijn staart.
Goed, mijn mens ligt weer ergens lui te wezen en zulk soort momenten grijp ik aan om lekker stiekem te doen. Vooral de afgelopen maand heb ik daar erg veel gebruik van gemaakt. Ik heb geen besef van tijd, dus ik weet ook niet welke maand het is, maar ik geloof dat deze maand ook wel “LUL!” wordt genoemd. Kan dat kloppen? Ik hoor het zo vaak voorbij komen!

Zo had ik een paar weken geleden een stuk keukenpapier van het aanrecht afgepikt en opgegeten. Mijn mens was te lui om dat stukje papier meteen weg te gooien “Komt zo wel,” zei die gek en ze ging op de bank zitten eten met de TV aan. Dus heb ik het ondertussen even voor haar opgeruimd, lief van mij toch? Mijn mens had niks door haha!
Al had ik 2 dagen daarna wel een beetje last met poepen. Het stukje keukenpapier kon ik blijkbaar niet verteren en kwam er als een opgerold strookje uit. Het grootste nadeel was dat het keukenpapier ook halverwege uit mijn poepgat bleef hangen en mijn mens vol walging naar mijn kont stond te kijken en riep zomaar “LUL!” naar mij.
Knap lullig was het inderdaad wel ja, zeker toen ze mij moest helpen dat stuk keukenpapier uit mijn kont te trekken. Ik moet zeggen, ik heb mensen veel verschillende geluiden horen maken, maar dat mens van mij maakte er iets heel raars van het klonk een beetje als; “Buhhhhhhhlggggg”. Of zoiets.

Maar ondertussen heb ik de smaak te pakken hoor. Mijn mens had laatst een feestmaal voor mij gekocht, omdat ik 2 maanden bij haar woonde schijnbaar. Ze had kipgehakt en runderhart voor mij gekocht (ze stond nog met ingevroren kuikentjes in haar handen, maar daar moest ze van huilen zei ze). Maar wat deed dat slimme mens van mij? Die had het rundergehakt op het aanrecht gelegd om het op kamertemperatuur te laten komen. Ze had er nog heel netjes een stukje zilverfolie overheen gelegd, wat een onzinnig spul is dat zilverfolie zeg. Die heerlijke geur… Ik was gewoon bang dat ze het voor haar zelf ging houden… Ik kon het gewoon niet laten… En ja hallo: kamertemperatuur, ik vind dat sowieso al onzin.
Toen mijn mens even ging douchen ben ik maar vast begonnen met eten. Het was wel even pulken met de zilverfolie eigenlijk, dat moet ze voortaan maar niet meer gebruiken.
Uiteraard wist ik al wel weer dat ik stout was geweest in mensentaal dus ik ging alvast op mijn kleedje zitten en toen ze de huiskamer binnen kwam, heb ik mijn kop een beetje schuin naar beneden gehouden en hele grote puppy-ogen opgezet (daar smelten mensen voor dacht ik) mijn mens kwam binnen, keek naar mij en zei al meteen “lul!” tegen mij. Ze was nog niet eens naar de keuken geweest!

Laatst was mijn mens in een nog eventjes uit geweest zonder mij. Ze vond dat dat best wel kon, maar leer mijn mens kennen: die let niet zo heeeeeel erg op de uurtjes (ze heeft geeneens een horloge). En nou dat vond ik niet leuk! Ze ging gewoon weg! Zonder mij! Nou dat vond ik echt niet cool. Dus wat deed ik? Toen mijn mens thuis kwam ben ik met mijn rug naar haar toe gaan zitten. Mijn mens voelde zich heel schuldig. Maar toen ze “kluifje?” zei, begon mijn staartje toch wel een beetje te kwispelen (bij dat woord gaat dat vanzelf, ik kan dat niet tegenhouden!) en opeens zei ze: “wat ben je toch eigenlijk ook een lul.”

Maar weet je wat ik eigenlijk het aller aller gezelligst vond deze maand? Dat is al mijn mens mij zomaar roept en haar armen om mij heen slaat en lekker achter mijn oren gaat kriebelen (niet tegen haar zeggen dat ik dat leuk vind!) en dat ze roept dat ik zo’n lekkere holle bolle lieverd ben. Op zo’n moment kan ik mijn lol niet meer op. Ik moet dan gewoon trappelen van plezier, mijn staartje kwispelt niet maar gaat als een molentje rond zwiepen. Ik word daar zo blij van dat ik dan gewoon even aan de oren van mijn mens ga likken! Wat een leuke lul ben ik toch hè!

Oh ze begint wakker te worden. Tot slobbers!

(Ik ga heel gauw op mijn plekje liggen en net doen alsof ik slaap hihi.)

Blog van Rambo 2

Nou is mijn baas wel heel erg met mij aan het oefenen hoor (vind zij zelf dan) die kansloze pootjes die ik moet geven, en die handeling doe ik moet doen die zij “keukenkastje” noemt. Ach, ik doe het maar. Omdat ik het kan.

Zondag heb ik voor het eerst kennis gemaakt met een Mechelse Herder. In het dorp waar ik woon wonen alleen maar burgerlijke labradors en alles wat kleiner is dan dat. Ow ja mijn buurhonden zijn Pitbulls, maar die zij niet echt vrienden van mij. Al vinden hun baasjes mij wel een hele mooi hond *straal* *straal* en mijn mens vind ze ook zo mooi

Maar goed, ik mocht zondag lekker loslopen met een Belg en dat vond ik mij toch een partij leuk joh! Zo leuk dat ik aan zijn oren ging likken en op een afstandje heel dominant ging doen. Want als ik heel erg dominant ging doen, dan vond het Belgje mij geen coole hond meer, best een slimme hond voor een Belg dus!

Toen we lekker in het bos liepen zag ik ineens een hele mooie stoere mooie hond aankomen en ik dacht: laat ik is lekker laten zien dat ik het heel leuk vind om te spelen.
Nou dat was niet zo handig van mij want ik was even vergeten hoe groot en sterk ik was en dat vond die andere hond zo niet cool. Gevolg was dus dat ik die andere hond een wondje had bezorgd. En die moest wel even gehecht worden, want anders werd die andere mooie hond er niet veel mooier op. Mijn mens vond mij op dat moment best wel een beetje een kut-hondje. Ze liet het niet zo merken hoor, mijn mens heeft een hoop blabla, maar ze zei naderhand nog wel ik eigenlijk een schop in mijn kloten had verdiend. Ik doe altijd wel alsof ik er niks van snap, maar ondetussen…

Normaal moest ik altijd met een correctie-tuig om lopen. Sinds 2 dagen mag ik dat stomme ding thuis laten liggen en heb ik de lijn gewoon om mijn halsband. Voorheen vond ik het leuk om mijn mens vooruit te slepen, maar ik heb maar besloten om netjes te lopen. Ik weet ondertussen al wat “Kom! Klaar!” betekend: dan duurt het allemaal weer te lang. :P

Ik ben wel een beetje schijtziek van die stoeprandjes. Zodra we weer bij zo’n ding aan komen kijk ik al naar mijn baas en dan zucht ik wel, maar ondertussen begrijp ik wel dat we daar moeten gaan zitten. Als pesterij poep ik gewoon op grasveldjes waar het precies niet mag. Al had ik al 2 keer gepoept, ik weet er altijd weer wat uit te persen.

En toch blijft ze weer roepen dat ik zo’n knappertje ben!
Ben ik ook wel hoor!

Likkie hier likkie daar.

Hadden we gisteren Rambo zijn huisje opgehaald en netjes neergezet, werd ik vanochtend wakker met het idee: “Ik moet zijn hok nog beitsen!”
Na een controle van het hout was het ook wel ernstig nodig en dat gevoel blijft dan dusdanig knagen dat ik dan ook gewoon meteen naar de bouwmarkt moet (bijtijds beitsen is goedkoper dan een nieuw huisje kopen!). Dus ik heb bij de bouwmarkt een zijdeglans tuinbeits gekocht en het hok uit de hoek gesleept.

Na zijn hele hok gestofzuigd en gepoetst te hebben (leek wel poep wat er vanaf kwam haha. Hoezo luchtverontreiniging!), heb ik het ding geschuurd, in de beits gezet nog een keer geschuurd en weer in de beits gezet. Eigenlijk wilde ik er een schattig Zwitsers huisje van maken, maar dat vond Rambo toch iets te gay. Hij was er sowieso er al niet mee eens dat zijn hok met CetaBever werd gebeitst hij wilde liever het merk Rambo. Wat een ego-zeikerd is het toch.

Het hokkerige kreng heb ik weer teruggeduwd in de hoek van mijn tuin en let vooral niet op de provisorische afrastering die ik heb gefabriceerd zoals te zien op de foto onderaan.

Mijn bovenbuuv vertelde vandaag dat zij mijn hond van de week op straat tegen kwam en weer terug gezet heeft in mijn tuin. Ze vind hem echt een dotje, maar zette wel ff een kanttekening bij het feit dat hij dus wel slim genoeg is om weg te lopen maar schijnbaar om het half uur wel weer in de tuin ligt met de boodschap: “Ik ben heeeeel braaf hoor.” de lul. ;-)

Enfin het was een middag ploeteren, dat dan weer wel. De binnenkant moet ik nog even doen. En ik moet nog op zoek naar een passend outdoor kussen of isolatie, want mijn luxe-hondje wilt niet meer zonder kussentje. Als ik straks alles in de tuin goed hebt dicht gemaakt, en wat extra sloten op het hek heb gemaakt, dan kan mijn hompie met aangename temperaturen lekker in de tuin slapen en ik heerlijk mijn slaapkamerdeur naar buiten toe open laten staan zonder dat ik bang hoef te zijn om gestolen te worden. :-D

Blog van Rambo

Zo en nu ben ik eens aan de beurt!

Zoals jullie vast al gemerkt hebben (aangezien er onophoudelijk – tot vervelens aan toe – over door wordt gegaan) ben ik sinds 8 juli onder de hoede van mijn mens.

Nou begon ik er net aan te wennen dat ik eigen baas kon zijn, komt zij ineens aanzetten! En ik kan u vertellen: wat een zeur is mijn mens zeg.
Opeens moet ik aan de lijn lopen, moet ik gaan zitten bij die suffe stoeprandjes en bij ieder goed ding die ik volgens mijn mens heb gedaan krijg ik een knuffel of zelfs een snoepje… Pfff… ik sta dan zó voor lul in het openbaar, komen al die lekkere teefjes voorbij lopen terwijl mijn mens een beetje hysterisch staat te brullen en te springen dat ik zo’n ontzettend knappe hond ben. Hoezo debiel!

Nou vind ik mensen sowieso al een beetje gek hoor. Zo zag ik bijvoorbeeld een mooi teefje lopen, dus ik maak mij mooi breed, laat mijn kop van mijn beste kant zien. En wat doe dat mens van het teefje? Die tilt haar op en rent weg! Wel heb je nou! Dat is toch niet leuk?
Dat vond mijn mens ook een beetje zielig voor mij, en mijn mens vond dat andere mens een stomme trut (van vroeger nog), dus ik mocht eindelijk een keer los lopen. En een lol dat ik had joh (mijn mens ook wel hoor).

Ow en dan nog iets. Na het poepen vind ik het altijd netjes om mijn poten even goed af te vegen. Kijk, ik kan er niks aan doen dat de graspollen zo los liggen dat ze 2 meter de lucht in vliegen. Maar het aller leukst vond ik het nog wel om te doen naar mijn mens. Maar mijn mens is niet zo makkelijk, die gaf mij gewoon een duw in mijn hol. “Dat doe je maar naar andere mensen!” riep ze. Zo gezegd zo gedaan. Vanochtend kon ik het precies zo plannen dat iemand op de fiets al die graspollen in zijn gezicht geslingerd kreeg. Mijn mens kreeg toen de vraag of zij wel helemaal normaal was. “Moet je bij de hond wezen,” zei ze. Alsof alles aan mij ligt!

Verder vind ik het gewoon leuk om mijn mens eens lekker flink uit te dagen. Zo moest ik weer zo’n stomme commando doen. En weet je wat ik doen deed? Ik heb gewoon een struik uit de tuin getrokken en ben met die struik gaan rondrennen en springen. Ik was zo cool toen. Maar ja, ik zag mijn baas wel stiekem lachen hoor, maar ze ging niet eens achter mij aan rennen! Ze bleef met haar handen in haar zij staan en zei dat als ik nu niet kwam dat ik een schop onder mijn kloten zou krijgen. Ik snapte het niet helemaal wat ze bedoelde, dus ben toen maar voor haar gaan zitten voor wat extra uitleg.
Mijn mens nam mij mee naar binnen en ik kreeg opeens een kluifje.

Morgen moet ik weer met haar naar het bos, dat zei ze net.
Nou, ik ga nu alvast wat bananen in mijn oren stoppen en net doen of ik niet kan luisteren.
Dat gaat weer lachen worden hoor.

Ow en de groeten van mijn mens, die ligt al in bed. De luiwammes.

Search
Links: