archief van januari, 2006

‘Nieuwe’ cd’s

Ik heb mijn collectie weer bijgevuld.. Ik moet er eens een kast voor gaan kopen want mijn plankje en cd rek zijn vol. Toch weer een excuus om naar de Ikea te gaan. 

enfin, dit zijn ze:


U2 – heb bijna alle cd’s, maar deze had ik nog niet. Vinnet een leuk album.


Gavin Degraw – Leuk Leuk Leuk Leuk


Styx – Mwah…Gaat…

Gedicht: Geluk

Nog maar een gedicht van Ted van Lieshout!

Geluk

Ik kan rolstoelracen en hinkelen
Ik ken een beetje braille, wat steno
en gebarentaal voor in de auto.

Dus als ik gebrekkig word
weet ik hoe het verder moet.
Ik hoef alvast geen medelijden.

Maar min of meer en op de tast
ben ik gezond, al verongelukken
dagelijks gedachten in mijn hoofd

En och, al moet ik ooit een rolstoel
in of lopen met een kruk:
er is geen groter gebrek dan geluk

Gast Log: “Mister X”

De dag dat ik met een meisje voor het eerst een date had…

Al enige tijd was ik smoor verliefd op een leuke meid van het werk.
Ik ben nog nooit eerder samen met een meid samen in zee gegaan dus hou moet ik dit nou
aanpakken? Het heeft me wel vier maanden gekost voordat ik het aan durfde.

Het was de grote dag, de dag dat ik mijn grote liefde uit zal vragen.
Het was een mooie zomerse avond.
Ik was thuis en zat aan haar te denken. Ik vond dat het nu toch maar is tijd werd om is op haar af te stappen. Na even wat getwijfeld te hebben trok ik mijn schoenen aan en liep ik naar het werk. Onderweg was ik zo ontzettend zenuwachtig.
Ik zei de heletijd tegen mezelf dat ik gewoon kalm moest blijven en dat lukte.
Ik stond op mijn gemak bij de ingang en ik stapte naar binnen.
Vervolgens ging ik naar haar opzoek want ik wist dat ze die avond zou werken.
Ja hoor! Daar staat ze dan. Van mijn kalmte bleef niks meer over en ik werd weer helemaal zenuwachtig. Ik stapte naar haar toe en keek haar aan. Zou je misschien vannavond na het werk met mij uit willen gaan? vroeg ik. Ze keek me aan en zei ‘ik kan vannavond niet want ik wordt opgehaald en dat ik niet meer afzeggen’.

Een enorme teleurstelling ging door me heen MAAR… ze was nog niet
klaar… ‘misschien kunnen we zaterdag wat afspreken?’.
Ik wist niet hoe snel ik het woord ja uit mijn mond moest krijgen.
En zo was het gebeurd. Een date voor aanstaande was geregeld en mijn dag kon niet meer stuk. Die zaterdag ben ik samen met haar naar een restaurant gegaan en hebben we daar lekker gekletst samen met wat drinken erbij.
Aan het eind van onze date hadden we allebij zin om vaker af te spreken en zo volgde er meer afspraakjes wat tevens tot een relatie heeft geleid.
Nu 5 maanden later ben ik nog steeds zeer gelukkig samen met haar.

Gast Log: Merel

De eerste keer dat ik!

Tja das nogal een makkelijk begin. Je doet met alles wel eens iets voor het eerst. Ik ging er gelijk over nadenken maar het duurde niet lang tot ik een onderwerp wist waar ik wel wat over kon schrijven. Toevallig had ik deze week nog een “eerste keer ervaring” Ik zal bij het begin beginnen.
Ik doe de opleiding dierenartsassistente en moet daarvoor ook stage lopen. In de praktijk kom ik een hoop dingen tegen waar ik nog niets tot nauwelijks iets van weet, al word dat de laatste tijd wel wat minder aangezien ik nu bezig ben aan mijn laatste stageperiode. Regelmatig krijgen we in de praktijk honden die last hebben van hun anaalklieren (ja het is een lekker praatje en ik hoop ook niet dat de lezer net gegeten heeft of nog moet eten want dan kan je maar beter verder scrollen en het “eerste keer” verhaal van iemand anders lezen) Even voor de leek: honden hebben anaalklieren die aan de rand van de sluitspier zit. Bij het ontlasten worden de anaalklieren geleegd en word er een vloeistof over de vers gelegde drol gedruppeld wat weer handig is voor het territorium. Enfin voor mij een bekend verhaal en heb ook al regelmatig gezien hoe de dierenarts deze op een nette en schone manier uitknijpt als ze bij een hond verstopt zijn. Terwijl de dierenarts aan het opereren was viel het onderwerp op anaalklieren en ik vroeg mij af of katten deze ook zouden hebben. Het antwoord was ja. Nou weer wat geleerd dacht ik toen. Ik vroeg de dierenarts nog of katten er ook wel eens last van zouden hebben maar volgens haar was dit niet het geval en kwam het maar zelden voor.
Een paar dagen later ging ik vanuit mijn stage op weg naar huis omdat mijn dienst erop zat. Toen ik thuis was en de voordeur opende werd ik eerst hartelijk ontvangen door mijn hond Bram. Nadat ik half door de deur kwam en hem gauw een aai gaf liep hij weer gelijk naar zijn mand en werd ik vervolgens liefkozend gegroet door mijn poes Froukje. Ik deed de voordeur dicht en nadat ik haar een dikke knuffel had gegeven zette ik haar terug op de mat. Terwijl zij haar nagels van haar voorpoten aan het scherpen was aan de mat trok ik mijn jas uit. Omdat ze nogal jong is kan je leuk met haar spelen en plaag ik haar wel eens door haar achterpootjes op te tillen (net zoals met kruiwagentje rijden) en dan loopt ze op haar voorpootjes verder. Aangezien ze dit keer weer zeer uitdagend met haar kont om hoog naar mij stond kon ik het niet laten om die achter pootjes te op te tillen.. En toen gebeurde het¦. Opeens leegde ze met kracht haar anaalklieren! Het smerige bruine spul spoot omhoog en raakte nog net niet mijn gezicht en kleding. Het grootste deel was op haar staart terecht gekomen en een deel op het raam van de deur. En wat een geur!! In die paar seconden dat ik mijn jas uit deed waren inmiddels haar moeder, zus en broer ook aankomen wandelen om mij gedag te zeggen. Helaas voor mij hadden ze toen geen enkele aandacht meer voor mij. Nee ze waren helemaal geobsedeerd door de anaalklier-prut! Met z’n 3en zaten ze zeer geïnteresseerd aan d’r kont en staart te ruiken. Ik moest de hulp inschakelen van mijn zusje om d’r staart weer schoon te maken en het raam van de deur weer spatvrij te maken.
Dit was dus mijn ˜eerste keer” die ik deze week heb gehad. Wat ik eerder die week had geleerd op mijn stage werd nu zeer onverwacht in de praktijk gedemonstreerd. Één ding weet ik in ieder geval zeker, Froukje hoeft haar anaalklieren niet te laten uitknijpen door de dierenarts. Die van haar werken prima!

Gast Log: Remco

De 1e keer op de bouw

Het was 2002 en ik ga voor het eerst op stage. Op de bouw welteverstaan. Leek me erg leuk, maar op de 1e dag gebeurde het al. De ontgroening op de bouw. Voor mij hadden ze een klassieke poets in gedachten. De tapgaten zijn op, laat die nieuwe maar even een voorraadje halen (voor de niet-Nico’s onder ons: Een tapgat krijg je door met een tap schroefdraad in een gat te maken. De zelfde truuc bestaat er ook met luchthaken en plintentrapjes).

Zo gezegd, zo gedaan: Ik op pad voor een doosje tapgaten. Ben 3 bouwmarkten en een ijzerzaak afgeweest, en elke keer belden ze elkaar op met de boodschap dat er een groene bouwvakker aankomt voor een doosje tapgaten. Elke keer kreeg ik dezelfde mededeling: Ze zijn momenteel niet op voorraad, probeer het eens bij die en die. Een uur of 3 verder besluit ik dat het wel mooi is geweest en ga naar huis, om een kwartier voor einde werktijd terug te keren op de bouw met de mededeling dat ik mijn missie niet heb voltooid. Zij lachen, want ik was er ingetuind. Laat ze maar lachen, ik heb mooi een snippermiddag genomen.

Gedicht: Hoe diep

Dit gedicht van Ted van Lieshout vind ik zo cool he:

Hoe diep

Er komt een dag dat ik besluit:
geen schaamte om mijn kleren uit,
jouw handen toelaat op mijn huid,
al weet ik nog niet wie jij bent.

Voorlopig schaam ik mij nog door.
Twee blote lijven vind ik goor,
omdat ik nog bij niemand hoor
die ‘t mijne al van buiten kent.

Hoe diep gaat liefde, is de vraag.
Hoe ver voorbij de randen?
Tot in mijn ingewanden?
Tot hart en lymfeklieren?
Tot botten, pezen, spieren?
Hou jij ook van mijn nieren?
Of gaat de liefde toch misschien
alleen tot wat het oog kan zien?

Stel dat ik door een ongeval
mijn lichaam niet meer voelen zal,
aai jij dat lichaam dan nog wel?
Of stopt de liefde bliksemsnel?

Hoe diep gaat liefde, is de vraag.
Hoe ver voorbij de randen?
Tot in mijn ingewanden?
Tot hart en lymfeklieren?
Tot botten, pezen, spieren?
Hou jij ook van mijn nieren?
Of gaat het om de schone schijn:
dit vel dat ik probeer te zijn?

Stel dat ik door een ongeluk
mijn been verlies en loop met kruk,
kus jij die kruk dan of dat been?
Of stopt de liefde dan meteen?

Gedicht: When I die

Ik denk dat bijna iedereen dat gedicht van Hans Andreus wel kent. Maar wil hem nog ff neer zetten hier, want ik vind ‘t echt een super gedicht:

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield,
vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is het
te begrijpen,
vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de huizen van steen

Vertel aan de stad, hoe lief ik je had
maar vertel het aan geen mens
ze zouden je niet geloven,
dat alleen maar een man, alleen maar een vrouw,
dat een mens
een mens zo lief had als ik jou

Hij bestaat ook in het Engels vertaald door The Golden Earring, minstens zo mooi:

And when I die tomorrow
Go tell the trees
How much I loved you
Go tell the wind
That climbs up the trees
and makes the branches fall
How much I loved you
And tell a child
young enough to understand
Tell a dog just by looking
Tell a house made of bricks

Tell a city turn to stone how much I loved you
But don’t ask any body to believe
That just a man and just a woman,
just a human being
Loved you as much as me.

Gedicht: Woorden in de nacht

Woorden in de nacht

Voel je hoe ik naar je toe kom?
Je bent naakt in den nacht.

Wacht ik doe eerst een doek om.
Nog niet, nog niet.

Liefkoos mij, zacht.
Zeg dat je mij mooi vindt
en alleen door te streelen
in ‘t donker, mij ziet.

Zullen wij spelen,
dat wie ‘t eerste lacht,
moet ondergaan wat de ander bedacht?

O, laat het doorgaan,
Totdat wij doodgaan.
Alles wat hierna komt
is niets dan Dood, vermomd
in schijn van Leven.

Neem mij weer, wacht nog even

Schrijver: Jan Jacob Slauerhoff

Ik kon dit gedichtje eerder van de Herman En Ik versie, die is gezongen, maar eigenlijk vind ik het om het zo te lezen veel mooier. Het is al een heel oud gedichtje want de schrijver is in 1936 al overleden geloof ik…Maar ja, wie schrijft die blijft zeggen ze he

Gedicht: Vlinder

Vlinder

Open je ogen maar
En zie wat ik zie
Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet

Het komt allemaal goed
Wacht maar eens af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein

Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

door John Ewbank geschreven.

Oke, eerlijk toegeven, ik vind vlinders echt vieze beesten en eng

Maar het gedichtje zelf spreekt mij echt heel erg aan;
niet alles hoeft meteen goed en mooi te zijn.

Gedicht: Say the word

Say the word

If you say the words…
I will sing for you

I would die for you.
I love you so much.

I can’t deal with your problems
for you.
I wish I could.

I wish many things.
I wish you’d love me.
But, like you said.
Some things just aren’t meant…
…to last.

I wish I tried harder.
I wish you try harder.

I can’t imagine what you
go through.
I can only…
guess.

I can only love you.
If you don’t want that.

Just say the words.

I will be out of your life as
quick as lightning.

You’d never have to
see me again.

I wouldn’t want to see you.
I would feel so hurt.
I would feel so rejected.

I don’t know how to live
without you.

But I will try.

I simply live for you
Know that,
my love.

I love you with
every breath
I take and every
tear that I
cry.

schijver: onbekend.

Search
Links: