archief van oktober, 2007

onbereikbaar

“Je wil altijd datgene wat het meest onbereikbaar is. Waarom is het bereikbare nooit goed genoeg, waarom is het onbereikbare zo onbereikbaar, wat maakt het onbereikbare bereikbaar? Dat zijn bereikbare vragen, die onbereikbare antwoorden bevatten.”

You make me smile award

Nou ik ben verblijd met het ‘you make me smile award’ door Paula. Ik citeer Paula:
“…een persoon waar ik altijd om kan lachen en geweldig leuk en ook mooi kan schrijven dat is Lindsay…” Altijd leuk om te horen natuurlijk.

Kijk, en nu is het de bedoeling dat ik andere mensen blij ga maken met dit award. 10 om precies te zijn. Maar om eerlijk te zijn, met alle respect, ik lees niet zo veel of vaak blogs. Geen 10 in ieder geval.
Die van Paula lees ik regelmatig, ik was ook heel erg teleurgesteld toen ze er opeens mee gekapt was en wilde bijna al het contact verbreken, maar gelukkig heeft ze een herstart gemaakt.
De blog van Tamara check ik ook regelmatig, maar over Tamara kan ik zelf al bijna een boek schrijven.
Zinned’s leven volg ik ook wel via zijn blog, maar om Zinned kan ik meestal niet lachen haha (hé nu wel), maar hij is wel aardig.
jack z’n blog lees ik ook wel (of nou ja daar haal ik alle schrijffouten uit als ik tijd en zin heb).

Kortom ik gooi (heel flauw) het roer om: Iedereen die zich aangesproken voelt en denkt: “hé ik maak andere mensen aan het lachen!” Neem de Award! Hang het boven je bed. Voor de mensen die denken: “Ik ben niet zo leuk als Lindsay, ik maak nooit iemand aan het lachen”. Doe eens gek! Het is zo simpel om iemand aan het lachen te krijgen; Glimlach maar eens naar iemand die aan je voorbij loopt, als die persoon naar je kijkt zal deze 9 van de 10 keer terug lachen. Doet ie het niet? Dan verdiend ie deze award ook niet en mag je gerust SUKKEL naar die persoon roepen! Dat was mijn boodschap.

Nog 1 weeekje!!!

Beth Hart!

tja!

Ik heb Tamara eigenlijk toegezegd om mijn voorderingenboekjes te zoeken zij begon over mijn aantekingen; meer aantekingen dan cijfers. En dat zo op zich nog best wel eens kunnen kloppen, maar hoe verbazend: Ik kan die verdomde boekjes niet vinden. Ik zal van de week nog een keer kijken, want ik ben nieuwsgierig wat voor onzinnigheid er nou eigenlijk nog in staat. (Ik weet wel dat er nog een extra bladzijde in gemaakt is bij de aantekingen en nog een extra ‘te laat’ briefje. (ik werd altijd de klas uit gestuurd, en ik kwam altijd en overal eeuwig te laat). Maar dat voor later, ik had wel een paar andere dingen gevonden, dingen die ik niet zocht haha (dit ga je echt niet leuk vinden Tamara).

Mijn diploma, kom er net achter dat ik maar in 2 vakken centraal examen heb gedaan.

2 foto’s van examenstukken

examen
examen 1
Het gaat dus eigenlijk om dat bloemstukje wat er staat. De rest moest je er zelf bij verzinnen. Nou is mijn creatieve brein pas gaan werken toen ik op mijn volgende school verplicht creatief moest zijn, maar wonder boven wonder had ik hier zelfs nog een voldoende voor gehaald.
Etaleren was dus echt niet mijn ding haha.

En nog wat… kijk zo zagen wij er 10 jaar geleden uit hahahaha.
Toen jij mij nog een kutwijf vond en ik jou een trutje.
haha

Can’t get my head around you

Oke het is eigenlijk geen fijn luister liedje, het is eerder een behoorlijke herrie maar het rockt zooooo als de boxen voluit staan en de text is wel cool.
En hé ‘t is wel mijn jeugdsentiment hè ;-)

edit: zal me niks verbazen als deze vid het straks ook niet meer doet.

Every single day what you say makes no sense to me
Lettin’ you inside, isn’t right, don’t mess with me
I never really know what’s really going on inside you
I can’t get my head around you

Foolish games

Well in case you failed to notice,
In case you failed to see,
This is my heart bleeding before you,
This is me down on my knees
These foolish games are tearing me apart
your thoughtless words are breaking my heart

You’re breaking my heart

—-
jewel

there’s nothing to say

:-<

My friends.

Kopuhhh en we zien wel wat het kost

Zat even te surfen langs de online kledingwinkels (ik erken het meteen: ik ben koopziek en lui). Natuurlijk is er niks wat naar mijn zin is.

jeans: komen niet verder tot aan de knie óf komen tot aan de oksels. Is ‘t een keertje wel een mooie jeans: uitverkocht.
pantalons: not my cup of tea.
“casual”: hobbezakken, allemaal.
Dé trend; Skinny Jeans: worst.

——
Toch maar de otto leeg gekocht. Binnenkort zal de vrachtwagen wel verschijnen.

Fietsen

Rondjes over het plein fietsen vonden ze niet spannend meer (kan ik in komen). Dus riepen mijn collega en ik gisteren: ‘Dan maken jullie toch gewoon een soort schans?’
‘Ja cool! Goed idee!!’

En daar gingen ze hoor; de rugleuning van een oude houten bank werd de schans. Een dikke vette houten blok werd de verhoging. Spijkers werden er scheef in geslagen en het gammele ding was na een kwartiertje voor hun goed genoeg. ‘Linzzz we zijn klaar hoor!’

‘Het is wel een beetje een suicide-ding he, ik vind ‘m nog niet goed… veel te gevaarlijk.’
‘Ja jezus hee!!’
‘Ja, Jezus heb je pas nodig als je met fiets en al van dat ding af pleurt uhh valt, dit kan echt nog niet mannen.’

Na wat verdere uitleg hoe zij de schans veiliger (lees: stabieler) kunnen maken, gingen ze weer timmeren.
‘Jullie mogen er pas op als ik vind dat ie af is, anders niet.’
Wat gemopper kwam uit de bouwhoek vandaan: ‘Het is ook nooit goed.’

Om 17.00 uur zat mijn dienst er op. Ik wilde naar huis en ik vertelde de jongens dat ze het mochten afmaken maar er pas morgen mochten gebruiken, omdat ik het eerst wilde zien.
Daar waren ze het veel mee eens, alleen omdat ik de discussie afkapte.

Enfin ik fietste naar huis, maar ik was mijn sleutels vergeten. Ik moest weer terug. En wat zag ik daar op het plein staan??? Juist!
Ik boos. Hun ook, want ik hoorde allaaaaang thuis te zijn hee.
Goed. Dat ding weer in de bouwhoek, ik had beloofd om de volgende dag te komen helpen.

En zo werd het vandaag. Ik werd zo ongeveer mee gesleept naar de bouwhoek, want het wilde niet echt lukken met het stabiel maken van het gevaarte. Of ik ff kon timmeren. Nou ben ik niet echt een held (teminste, niet 1 die telt) want van timmeren krijg ik altijd blauwe duimen (ja ik werk met links en rechts, allebei even handig (of juist niet, ‘t is maar hoe je het ziet). Maar goed blauwe duimen; dat doet pijn. Natuurlijk liet ik mij niet kennen; ik weet niet hoe ze er bij komen maar volgens die jongens kan ik alles wat met klussen te maken heeft. Ik, die het zelfs zou presteren haar eigen vingers er af te zagen.

Maar goed. Ik had een goede dag vandaag want het timmeren ging als een zonnetje. Tevens de krom geslagen spijkers heb ik vervangen. Vol studie hebben de jongens staan kijken hoe ik dat toch deed. Ach, Lindsay is zo handig.

Hup, schans naar buiten en stunten maar… De stoere jongen zou het wel ff doen. Hij durfde niet. Nou een andere stoere jongen maar. En daar ging ie… baf op z’n plaat. ‘Het is wel een beetje te hoog hoor,’ bracht ie nog uit. Of ik er ff een stuk van af wilde zagen…

Schans weer naar binnen; klem tegen de werkbank en de muur. De zaag werd mij toegereikt en ik mocht zagen. Vol studie keken de jongens weer toe hoe mijn armen in de verzuring raakte van dat eeuwige gezaag. Gelukkig schoot collega mij te hulp. Uiteindelijk heb ik het zelf maar afgemaakt want het duurde me te lang haha. Dus na een potje flink pissig maken, ging de zaag er met een rotgang er door heen. Klaar! Nog ff nieuw dwars plankje er onder voor de stabielheid en stunten maar.

En inderdaad, een lage schans was veel minder eng. Nu durfde de stoere jongen er wel overheen te fietsen. En hij was er heel blij mee zei hij.

Search
Links: