archief van januari, 2008

Hyves en kinderen

Ik heb nu al een hele tijd een Hyve, wie niet zou je bijna zeggen. Een paar maanden geleden zat ik me nog te verbazen dat ik eigenlijk best veel mensen kon. Nu hebben de kinderen van mijn werk en oude stage ook ontdekt dat ik een hyve heb en komen de uitnodigingen voor hyve-vriendschappen binnen aan de lopende band.

Nou kreeg ik weer een uitnodiging van een kind van mijn groep en ik zat ff op haar hyve te kijken, stond er een krabbel van een ander kind van mijn groep: “Ik hoop dat Lindsay snel weer beter wordt!”
(Ze hebben me de afgelopen week helemaal niet gezien omdat ik alleen woensdag heb gewerkt en dan is er maar 1 kind (geloof ik) van mijn groepje.) Toch wel lief he?

Ergens snap ik het niet zo goed dat ze me zo aardig vinden, ik kan behoorlijk saggerijnig, grof uit de hoek komen en zeikerig zijn (daarintegen kan ik ook weer enthousiast, lief en geïnteresseert zijn dus het is niet alleen maar gemor hoor!).
Maar ‘t feit dat ik met kinderen ben gaan werken is meer omdat ik geen idee had wat ik wilde dus ging ik dat maar doen, ik werkte vroeger bij een kinderdisco en dat vond ik wel grappig… Eigenlijk wilde ik toen der tijd de horeca in maar toen ik stage ging lopen in het laatste jaar van de middelbare school bij een horeca bedrijf had ik het na 2dagen al weer gezien en ben daarna nooit meer terug gekomen (zo ben ik dan ook wel weer) en het is lichamelijk te zwaar voor mij. Later tijdens het laatste jaar van de middelbare ben ik stage gaan lopen op een peuterspeelzaal, vond ik ook geen ene moer aan maar die kinderen vonden mij wel leuk.

Pas was er een kind die zoooo vervelend was dat ik tegen hem had gezegd dat ik hem niet meer wilde zien en horen, boos liep het kind weg… Later kwam ie bijna huilend terug: ‘Ik heb het al zo moeilijk en dan ga jij ook nog zó tegen mij doen.’
(oké, het breekt eerder m’n hart als een kind zegt dat ie het moeilijk heeft dan een volwassene -want die hebben het er soms best wel heel erg zelf naar gemaakt, en ze zijn emotioneel verder ontwikkeld om zelf oplossingen te zoeken- en een kind hoort een kind te zijn en geen hoopje verdriet). Geen idee wat er aan de hand was want zijn moeder kwam binnen net op het moment dat ik hem eindelijk zo ver had ie wilde praten, balen ja… Want ik was best nieuwsgierig!!

Maar ja, om een of andere reden vinden kinderen mij dus leuk. Bij mijn moeder beginnen (vooral kleine) kinderen te janken als ze haar zien (oke tegenwoordig iets minder) terwijl mijn moeder altijd enthousiast probeerde te zijn tegen een kind (denk ik), en ik juist niet want ik wist niet wat ik met zo’n mormel aan moest.
Het zit in de familie hoor… Mijn moeder d’r (ik geloof) opa was leerkracht maar die heeft nooit dat werk gedaan omdat ie bang was dat ie ooit een kind zou dood slaan, mijn opa had het geloof ik ook niet zo op kleine kinderen; hij zat regelmatig met zijn vingers in zijn oren te steunen en te kreunen toen ik klein was (later wel weer goed gekomen), mijn moeder deed net alsof ze ze leuk vond, en ik heb ze heel lang echt niet leuk gevonden.

Als ik nooit ontdekt had dat kinderen mij leuk vonden, was ik waarschijnlijk heel iets anders geworden (lees: cassière bij de Dirk ofzo) Ik denk dus dat ik hun niet heb uitgezocht om mee te gaan werken, maar eerder andersom… Ze hebben mij uitgekozen.

En daarom willen ze nu massaal mijn vriendje zijn op hyves ;)

Wat ook wel grappig was..

Toen ik bij mijn ouwe stagebegeleidster de klas in kwam vandaag (en gisteren) (tja de lessen gaan gewoon door), die kinderen; “Heé dat is juf Lindsay!”

Hoe onwijs leuk is dat! En het is 1: dik 1,5 jaar geleden dat ze mij hebben gezien en 2: ik heb ze nooit als stage-klas gehad. Dat ze me nog konden vond ik toch wel heel leuk (bevestigt maar weer hoe leuk ik eigenlijk ben he!). Ik heb ondertussen nog gezellig (haha) nagekeken… Dat heb ik dus echt niet gemist na mijn stage, en het werk van wat kinderen bekritiseert (ja ze vroegen er zelf om haha).

Hallo ben ik weer!

Zo tijd geleden voor een serieus verhaal van mijn kant. En zal ik eens wat vertellen? Er is niks serieus te melden
;-)

Nee ff serieus. Ow nee dat ken ik niet. Nee goed.. ik ben gisteren en vandaag naar mijn ouwe stage geweest op de Bikube. Mijn stage begeleidster van toen der tijd heeft tegenwoordig een hele leuke toyboy en daar wil ik natuurlijk alle ins and outs van weten he haha. Dus ben ik maar eens ff gaan socializen. Ondertussen weet iedereen daar dat ik langs ben geweest want mijn ex-stagebegeleidster gilde de hele boel bij elkaar toen ik haar toyboy wilde krabbelen op Hyves als zijnde haar dochter. Toyboy en zij hebben elkaar overigens nog nooit in RL gezien, dus zodra dat punt zich bereikt heeft moet ik er weer een keertje langs.

Vandaag was ik dus lekker vrij, vond het wel weer tijd worden voor een lang weekend. Beetje jammer alleen dan ik maandag en dinsdag nog ziek was, heb dus maar precies 1 dag gewerkt.

Just an Asshole!

Verder ga ik er geen woorden aan vuil maken

Before…

Ezel

Een ezel stoot zich in het algemeen, nooit 2 keer aan de zelfde steen.
Maar zelfs een betonblok houdt mij niet tegen.

iq-test

Net mee gedaan met de iq-test van bnn. Het viel niet tegen.
Ik ben slim genoeg. Maar ben er weer in getrapt.

tja

I love you. Even with all the madness in your soul,
but you’re bringing me down²

lampen en stoeltjes maken?

Zeg Tamara, dan moet je toch wel ff mijn geheugen opfrissen hoor. Welke lampen en stoeltjes die we op de middelbare moesten maken bedoel je nou?

Toch niet dat dat lelijke ding van hout met een kapje van ijzer dat aan elkaar gesoldeert moest worden? dat ding kwam ik pas geleden nog tegen, wat een walgelijk geval. Hij’s weg ook.

Er was ook nog iets met een vogelhuisje, het zal me niks verbazen dat het bij mij ook een ‘incident’ is geworden uiteindelijk. Ik weet het niet meer zo goed.

Ik weet nog wel dat ik een keer een brok hout naar Geurts heb gegooid! (en raak ook).
Had toen wel een beetje straf geloof ik… (en ik moet kinderen van een ander opvoeden, ken je je er een voorstelling van maken?)

Het werkt!!

Het werkt! Wat een fantastische technologie tegenwoordig! Ik weet nog wel in mijn jeugd; toen reden we nog met paard en wagen naar school. School?? Hoor mij nou! Nee we moesten aan de arbeid. Ik dacht dat de wc binnen al zo’n grote ontwikkeling was ipv poepen in de tuin. Maar hier word ik echt heel emotioneel van!!

Search
Links: