archief van juni, 2008

Laseruh

Al jaren irriteer ik mij aan overtollige haartjes in mijn gezicht. ff voor de goede orde; nee ik heb geen baard, maar daar neigt het wel naar whaha. Jaren lang heb ik ook zitten dubben of ik het nou wel of niet zou doen. Altijd had ik een excuus: rijlessen (in een ver verleden), geen geld, geen zin, ik wil nog steeds rijlessen (neem ik toch nooit meer), en bla bla. Er viel nog tegen op te epileren, harsen en weetikveel dus waarom zou ik zo iets kostbaars doen? Nou waarom?? Gewoon omdat het godsgruwelijk lelijk is natuurlijk! En m’n huid gaat er ook kapot van. Ik bedacht me opeens dat jaren lang make-up kopen om de geirriteerde huid te coveren op den duur nóg een duurdere inverstering is (als het levenslang bekijkt haha) dan een stuk of 8 (worden er wel meer, ‘helaas’) laser-behandelingen.

Dus… Vandaag heb ik een consult + proefbehandeling voor permanent ontharen gehad. Gelijk daarna werd er een offerte gemaakt. Als ik bij de 1e afspraak (voor 6 behandelingen) meteen zou betalen, zou ik de 6e behandeling gratis krijgen, dus hoef ik maar 5 behandelingen te dokken á €50,- per behandeling… van 15 minuten.
@-)

Zomervakantie

Jaaaa de drukte kan weer beginnen!!!
Uitslapen? Nee niks! Bikkelen! Zei de luiaard.
36 uur per week mag ik de kids weer entertainen.
Bijkomend voordeel is wel weer dat ik maar 4 dagen hoef te werken i.pv. 5 dagen.

Ik heb over 2 weken alleen dan wel een werkdag van 23,5 uur. Gaan we – gezellig – een nachtje kamperen. Heb er nou al zin in, ik neem wel een fles wijn mee… slapen die koters teminste gauw.
:)>-
Heeft er iemand een tent waar geen haringen inhoeven voor mij te leen? Of anders een hele erge super warme slaapzak. Want we moeten buitenslapen (wordt nog lachen als het gaat regenen). Dan improviceer ik zelf wel een tentje met vuilniszakken over de zandbak ofzo, heb altijd al in de zandbak willen slapen.
8-}

overigens

Overigens hebben ze onderzocht dat asperges prima zullen kunnen groeien op Mars.
(:|
Ik vond asperges altijd op piemels lijken, nu snap ik ook waarom mannen van Mars komen…

Krater

Hebben ze een krater op mars gevonden die 40% (8500 kilometer) van dat planeetje in beslag neemt, 4x zo groot als die ze al gevonden hadden. Ik snap dan niet hoe het komt dat ze die kleine eerst zien, en die halve planeet verder over het hoofd zien!

“Goh reuze interessant als die homo’s”

Een van de hylarischste series ooit gemaakt.

Opties in het dagelijksleven

Je hebt mensen die over een stoeprandje struikelen en hun nek breken.
Je hebt mensen die van een flatgebouw springen en alleen een teennagel scheuren.
Je hebt mensen die andere mensen dood willen rijden (blinde lul, krijg jou nog wel)
Natuurlijk heb je ook mensen met een snotje dwars al ernstig ziek zijn (maar die tellen niet mee)

Of je hebt van die geluksvogels! Half uitelkaar vallen zonder dat je er ook maar iets aan hoeft te doen. (Vraag niet hoe het kan maar profiteer er soms eens van ;-) )

Onlangs had ik nog wat geluk met mijn (plaatselijke) lenigheid. Warhoofd als ik ben dacht op mijn werk slim te zijn om mijn sleutels voortaan aan een haakje te hangen naast de deur, want; dan raak ik ze niet kwijt én (niet geheel onbelangrijk) zou ik ze ook niet kunnen vergeten als ik naar huis zou gaan.
Anyway, laatst fietse ik naar huis en ik stond al bijna bij de voordeur toen ik er achter kwam dat ik… u raadt het al! Mijn sleutels was vergeten mee te nemen!

Ach, aangezien er toch altijd wel iemand thuis is hoefde ik me geen zorgen te maken, naar binnen kwam ik toch wel. Niet dus. Want alles was donker.
Alsof het zo moest zijn was mijn moeder vergeten het keukenraampje dicht te doen, dus besloot ik gewoon het raampje als ingang te gebruiken. Heel stoer wilde ik mijn been naar binnen slingeren, maar daar was 1,5 meter toch iets te hoog voor, dus dan maar een krukje uit de tuin.

Op een gegeven moment hing ik aan het kozijn en had ik 1 been binnen maar het andere been wilde niet, het paste gewoon echt niet door het raampje; veel te smal (nee mijn kont is niet te dik). Ik kon kiezen; 1: of zo blijven hangen totdat er iemand thuis was die mij uit mijn lijden kon verlossen (en heel hard uitlachen), 2: of me zelf uit het raam laten vallen en wachten tot er iemand thuis kwam die mij op kon rapen (en me daarna heel hard kon uitlachen), 3: of slingerend aan 1 arm aan het kozijn en met mijn andere arm (met gevaar voor eigen leven natuurlijk) mijn buitenbeentje naar binnen trekken… Ik koos voor optie nummer 3. (Na deze opties voor me zelf te hebben afgewogen moet er wel iemand zijn geweest die mij als een mongooltje uit het raam heb zien hangen.)

Enfin. Na wat gefrut en gepiel en hangend als een slingeraapje kreeg ik de rest van mijn lichaam ook mee naar binnen. Zonder kleerscheuren had ik me zelf naar binnen gehezen (alleen die longdrink-glas in mijn ass was behoorlijk nasty).

En nog vraag ik me af dat waarom als ik een keertje een stukje moet rennen, mensen aan mij vragen of dit mijn pinokkio-act was (2 houten benen)…
(dat zijn de mensen die nog nooit het truukje met mijn arm hebben gezien, of dat ik mijn voeten 180 graden draai – de mensen die dit wel hebben gezien kijken iedere keer weer heel eng naar me, dus laat maar. Ik ga namelijk huilen van enge mensen).

Maar helaas zit er dus ook een kleine keerzijde aan mijn plaatselijk lenige lichaam!! Sinds een poosje moet ik dus voor mijn au-schouder naar de fysio. En nu moet ik sinds een poosje ook 2x per week ‘trainen’ om mijn linker schouderspieren weer een beetje in “model” te krijgen (lag niet aan mijn keukenraampje-verhaal, ik had er al een jaar last van maar stelde doktersbezoek altijd uit).
Ik dacht eerst dat het allemaal wel mee viel, maar mijn arm kan dus blijkbaar zo ver uitgerekt worden dat je zo een paar vingers tussen het gewricht en de kom kan douwen ofzo… Een heel gat dus. Zei ik gat?? Ik bedoelde krater! (en dat overrekken kan ik dus ook met mijn heupen, knieën en ellebogen, heb toch altijd al gezegd dat ik heel speciaal ben ;-) )

Maar vandaag kwam mc. fysio op een idee… Laten we de boel eens ff lekker inpakken!
Taadaa!! Ben ik nou niet net een cadeautje? En dat moet er dus voor zorgen dat mijn arm steviger in de kom ligt! Snapt u het? Snap ik het? Nou…
Maar nu ga ik het er vanaf halen, want het jeukt!


Soms heb je het dus niet voor het kiezen.
Maar dat truukje met m’n arm is echt heel cool hoor.

Geluk?

Geluk?

Soms, fietsend langs donkere
grachten, duikt je blik ongevraagd
een woonkamer binnen, stuit
op een glimlach, een hand op
een schouder, maar je bent al

voorbij. Niet meer dan een tiende
seconde lijkt nodig om haarscherp
te tonen waar het om gaat. Moet je
in je huis misschien gewoonweg trachten
te kijken alsof je er toevallig voorbij rijdt.

Marc Tritsmans

Soms…

Soms zijn kinderliedjes echt om je te bescheuren. Geweldig vrolijk liedje.

Mamma ‘k wil een man hè
Wat voor man m’n lieve kind
Wil je misschien een artiest?
Nee, mamma, nee

Je bent wel gek wanneer je kiest
Voor zo’n charmeur als een artiest
‘t Zijn rokkenjagers, weet je dat
Ze staan in elk roddelblad
Morgens al om zeven uur
Zitten ze aan de whisky-puur
Zanger, drummer, goochelaar
Ze deugen niet, echt niet!
Meisjes, dus verlies
Nooit je hart aan een artiest

LOL

Don’t talk just KISS

I never really wanted to let you get inside my heart
I wanted to believe this would soon be ending
I thought it wouldnt matter, if it all just came apart
But now I realize I was just pretending

Nog grappiger

Search
Links: