archief van juni, 2012

Brandnetelgrijper snotluis

Voor het eerst sinds weken nam ik weer eens de moeite om in mijn tuin te kijken. Dat ik het gras moet maaien wist ik allang. Maar dat er serieus onkruid groeide dat langer was dan dat ik ben, dat had ik volledig over het hoofd gezien. Eigenlijk weerspiegelde dit alles weer precies hoe ik ben; als je er niet naar kijkt is het er niet. Zuchtend en steunend trok ik toch maar de tuin-handschoenen-voor-de-vrouw (ja serieus, zo heten ze)  aan en met frisse tegenzin trok ik die bende met alle gemakt uit de grond. “Goh, had ik hier nou zo tegenop gezien?”

Ik begon er bijna plezier in te krijgen totdat ik met mijn haar bleef hangen in snotluis (officiële  naam weet ik niet, maar het ziet eruit als een witte rochel op een plantje). Toen ik na heel veel “ielghhh” en “getsie bah!” eroverheen was, dacht ik dat ik met mijn tuin-handschoenen-voor-de-vrouw ook wel ff een brandnetel eruit kon trekken, helaas, hier had ik schijnbaar tuin-handschoenen-voor-de-man voor nodig, de watjes.

Ligt de tuin er nu momenteel netjes bij? Mijn park zal nooit netjes worden, puur omdat ik het zelf ook ook niet ben. De hoop van onkruid die nu in mijn tuin ligt moet ik nog in de groenbak gooien. Duurt vast ook wel weer een maand voordat ik daaraan toe ben ;-)

Hahah! Mijn coole nichtje

4 maanden oud (toch?) en kan nu al alles alleen!

Odin-dag

Na het overlijden van mijn grote liefde Mikkie(klik) was het toch wel duidelijk dat er een nieuwe Rottweiler terug in de familie zou komen. Wanneer was nog een vraag, maar de naam was al bekend: Odin.

Een poosje geleden sms’te mijn vader dat ik 23-juni in mijn agenda moest zetten. Mijn ouders gingen naar het nieuwste telg van de familie kijken; Odin dus. En ik mocht gezellig mee. Net uit bed met ongekamd haar werd ik uit mijn huis gesleurd, op naar Rumpt dus. Eenmaal in de auto bleek het maar een uurtje rijden te zijn, dus zijn we onderweg nog even gestopt bij een tankstation, anders kwamen we er veel te vroeg aan.

In de tankstation-shop daar even wat koffie gehaald. Midden in de shop dacht ik dat er een beestje onder mijn shirt zat dus ik stond daar half in mijn BH “iehhhhh!” te roepen, mijn moeder stond een vrouw uit te kleden op het toilet en mijn vader werd ondertussen weggesleept door een vrouw of hij even kon helpen met het doorsmeren van haar oliepeil. Typisch familiair moment dus.

Zo. We gaan weer verder. Ondertussen aangekomen in het doodstille en uitgestorven plaatsje Rumpt waar de 3Dogz Rottweiler-kennel zit, was het echt hoog tijd geworden om Odin te bezichtigingen en te knuffelen. Een prachtig klein hummeltje, met een lieve moeder. En al die puppy’s bij elkaar deden het best wel goed op de “awwwwwwww-gossie-factor” ze zijn zo lekker zacht om te aaien.

Over een paar weken mag Odin definitief mee naar huis, en kijk nou al uit naar die dag. Niet dat ik dan iedere dag thuis ga zitten bij mijn ouders, maar ze mogen van mij best af en toe een dagje weg hoor! ;-)

En dan doen we ook maar ff een Odin-liedje:

YouTube Preview Image

2tape or not 2tape…

Je kunt er foto’s van maken, en roepen dat het niet aan jou ligt…
but a fact is a fact.

“Hey, an Assface!

Maar je kunt ook uiteraard gewoon geloven in je eigen gelul.
En vooral niet te vergeten: jouw principes gewoon daar laten waar de principe van een ander op hetzelfde neerkomt, maar dat negeren we gewoon.
Veeeeeul makkelijker, waarom eigenlijk moeilijk doen wanneer je ook gewoon liegen kan hè!

Hey! Let’s make copies before they got lost!
Lucky you! Mongool.

kunstwerkjes

Muziek zou net zo goed kunst kunnen zijn, als het dan al geen kunst zou zijn. Een van de prachtigheidjes vind ik toch wel High Hopes van Pink Floyd. Ik bedoel (als je het live zou zien), het is toch al een kunst op zich dat de bel volledig uit de maat geluid wordt. Ik houd van dit liedje! And also: Pink Floyd is a huge part of my life and will never go away for me. Love it!

Lelijk

image

Voltreffers.

image

Dat dan maar.

If someone is strong enough to bring you down,
show them you’re strong enough to get up.

Buh

Want alles wat ik dan weer zag
Je gaf een ander je lach
Voor jou is vriendelijkheid een soort gebrek

ff serieus nu…

In vroeger tijden bestond er op onze aarde een zeker evenwicht tussen dieren en mensen.
Geen van beide soorten vormde een bedreiging voor elkaars bestaan.. Helaas is die omstandigheid veranderd.
Tegenwoordig is er geen plekje meer op aarde waar honderden diersoorten niet worden bedreigd met uitroeiing door de meedogenloze minachting,
van de zich immer uitbreidende mensheid. Vervuiling en misbruik van de natuur en de daarin levende dieren heeft een beangstigende hoogte bereikt.

Hiertegen strijden onze helden;
Tommy, Aura en Seabert,

Dit toegewijd drietal,Tommy, Aura en Seabert, wil de natuur die er op aarde nog bestaat, beschermen zodat die altijd zal blijven bestaan.

Search
Links: