archief van juli, 2012

Met de fiets, zei de baas

Vandaag vond ik het een prachtige dag om eens een rondje in het bos te gaan fietsen, met Rambo. Maar eerst moesten we in het bos zien te komen. Zo’n lomp ding ga ik natuurlijk dan niet aan de riem meeslepen terwijl ik gammel op een fietsje zit en nee, ook niet aan een draadje aan het frame. Rambo ging gewoon los achter mij aanrennen, als een baas-hond-project. Maar ik vond het wel een beetje eng. Ik zag al visioenen van aangereden hond. Nou, ik heb mijn zorgen opzij gezet en gaan met die haarbal.

Op het moment dat ik de fiets pakte begon Rambo al als een idioot te springen. Hij had er zin in.
Na nog niet eens 100 meter gefietst te hebben moest meneer ineens ontzettend nodig schijten midden in een kinderspeelparkje. Kon ik weer afstappen om die drol in een zakje de dauwen. Rambo stond ongeduldig te trappelen totdat er opeens 2 honden aan kwamen rennen met een gillende vrouw erachteraan. Zij dacht dat Rambo haar dikke vette honden op ging eten. Hijgend stond ze naast me uit te puffen en zei dat ik best wel een lieve hond heb voor zo’n eng beest (ja ik loop rond met een monster alleen hij is verkleed als hond). :-l

Nou dolle boel. Wij weer verder rijden naar de Geniedijk, waar gezellig schaapjes staan te grazen. Ik zei nog tegen Rambo dat ik wel trek had in een lamsboutje, maar hij liet die beesten gewoon met rust. Huppelend laveerde hij tussen de schaapjes door die voor hem op de vlucht waren. Zo maak je dus plaats vrij. Het was echt prachtig om te zien hoe hij boven op de dijk met mij mee rende terwijl ik beneden aan het fietsen was. Echt een stoer beest.

Eenmaal in het bos aangekomen begon zijn uitputting toe te slaan. Hij had een modderplas gevonden en is daarin gaan liggen. Niet van plan om ooit nog een beweging te gaan maken. Nou goed, even een adempauze dan. 5 minuten waren genoeg om een beetje af te koelen en weer 5 minuten later waren we bij het meertje.
Rambo stond naast mij te trappelen en wilde zo graag het water in. Toen ik eenmaal had aangegeven dat hij erin mocht, rende hij met gekke bokkensprongen ernaartoe en maakte een heus bommetje. Met net zulke gekke sprongen drentelde hij door het water. Ik wou bijna meedoen.
/(-

Na een half uur vond ik het wel genoeg, maar ineens kwam de Addams Family aanzetten, met een vrouwelijke versie van Lurch voorop, met de vraag of ik nou al weg ging want ze hadden mij op een afstand zitten bekijken (sjees, wie doet dat nou?) en ze vonden mij met de hond zo leuk en vroegen of hun hondje met mijn hond mocht spelen in het water. Ik wou nog zeggen dat er een dikke kans in zat dat mijn hond hun hondje op zou eten want het is namelijk een monster dat verkleed is als hond. Maar het was al te laat. Hondje werd naar voren geschoven en als een opkomst van hondenvrienden stonden we naar ze te kijken. Gezellig :|
Gelukkig kon ik mezelf nog op tijd wegrukken toen de familie begon te praten over hun ingewikkelde bestaan.

De laatste loodjes naar huis telden het zwaarst. Hijgend en dorstig stapten we de tuin weer binnen. Ik liet mij vallen op de loungebank en Rambo kwam naar mij toe gelopen en wees met zijn neus naar het lege plekje naast mij met grote vraagtekens in zijn ogen keek hij daarna naar mij. “Nou vooruit, vriend. Kom maar lekker naast mij liggen.” Moe maar voldaan stortte hij zich naast mij neer en met een diepe zucht verdween Rambo diep in dromenland.

Ik, zei de baas

Ik heb Rambo nu 17 dagen in huis en alle 17 dagen -1 wordt het steeds leuker. De -1 is voor de dag dat jij kapot veel gekotst heeft in het gras dat nog niet gemaaid was (en nog steeds niet overigens) Ik ben toen in de weer geweest met pedaalemmerzakjes dat wilt u niet weten. Ook met een zakje ertussen is het heel vies om in hondenkots te grijpen. Gelukkig was het geen teken van bedorven voedsel en ook niet dat ie ziek was want hij hielp mij vrolijk mee met opruimen; hij heeft heerlijk het gras staan uit te likken. En daarna wilde hij mij ook nog een flinke slobber over mijn gezicht geven. Ja doei, vriend. (:|

In het begin met uitlaten was het echt een kansloos gebeuren. Hij sleepte mij voort en ik rende erachteraan. Kon roepen wat ik wilde, maar hij zag mij gewoon niet staan en ging er met mij vandoor haha. Ik heb een tuig gekocht en dat ging al beter. Na wat leeswerk en tips van mijn ouders ben ik weer met volle moed aan de slag gegaan. En vooral geen jij-luistert-niet-frustratie of onzekerheid tonen, en gaan met die banaan.  En vooral belonen bij positief gedrag. En ik heb niet eens naar de “Hondenfluisteraar” hoeven te kijken. Lol. Overigens doet plotseling stilstaan en een flinke ruk aan de lijn geven ook al wonderen. Bij een goede bui houdt hij mij contant in de gaten en blijft hij naast mij lopen, bij een eigenwijze bui roep ik constant “naast!” en “braaaaaaaave hond!”.
Kortom: ik ben blij dat het geen pup is.

Vanavond heb ik hem iets heel moeilijks laten doen. Als test om te kijken hoeveel indruk ik maak op hem haha.
Ik was met hem aan het wandelen toen er 2 honden voorbij kwamen. Ik heb zijn lijn los gedaan in de buurt van mijn huis en ik liep door en zei dat hij mee moest. Even stond hij te twijfelen. Hij keek naar de honden en dan naar mij. “Ja maar.. ik wil zo graag..” zei zijn blik, en hij zette een stap in de richting van de honden. “Mee,” zei ik.  En daar ging hij hoor… met mij mee. :D
Hoezo een blije baas. Dat voelde hij meteen aan volgens mij want hij liep kwispelend met mij mee mij aankijkend alsof hij zeggen wou: “Wat ben ik een leuke brave hond hè!”

Speeltje to Kill

Rambo houdt van spelen. Om alles moet gewoon even een sprongetje gemaakt worden. Nou moet Rambo even rust houden omdat hij geblesseerd is, maar ik kon het toch niet laten om een knuffeltje voor hem te kopen. Nou heeft Odin (van mijn ouders) een speeltje gekregen dat onverwoestbaar moest zijn; de pet-buddy. Dat is een of ander kansloos slap bruin of zwart wasbeertje met 2 “piepkussentjes” erin. Het reclame filmpje suggereert uren lang onverwoestbaar speelplezier voor zelfs de grote hond. Odin is natuurlijk nog een pup, en bij hem leeft het ding nog. Ik vond het wel een leuke uitdaging om zo’n ding aan Rambo te geven.
Vol verwachting zat ik af te wachten dat hij terug kwam met het onverwoestbare speelgoed alleen dan in stukjes. Leek mij wel leuk om dan weer terug te gaan naar de winkel en dan te roepen: “Hoezo onverwoestbaar!” Maar tot nu toe is slechts 1 “piepkussentje” dood maar het speelgoedbeestje is verder nog intact, hmm. Morgen maar weer verder gaan met “hoe sloop ik het ding” binnen het garantie termijn haha.

Rambo is er in ieder geval wel heeeeeeel blij mee

op een dag ben ik rijk..

en dan koop ik een auto bij Vester en van dijk

:D

LOL

“Jij hebt mijn droomhond”

Ik zat vanmiddag in de wachtkamer van de dierenarts omdat Rambo zijn piemel ff gecheckt moest worden, haha. Maar goed, ik zat daar te wachten terwijl een vrouw voorbij liep, ze weer terug liep en ongeveer gillend op mijn hond kwam afrennen. Rambo begon uiteraard meteen te sjansen en uit het niets vandaan sloeg zij haar armen om Rambo heen. “Wat een moooooie hond!” riep ze. Terwijl ze Rambo zo ongeveer op schoot had getrokken zat ik toch even om mij heen te kijken of niemand dit tafereel ook een beetje gek vond. Ze vroeg wat voor kruising het was, en na mijn antwoord ging ze bijna op d’r knieën: “Jij hebt mijn droomhond!” :-) Hihi, ikke wel!
Rambo had ondertussen al de hondensnoepjes in het zakje van haar vest gevonden en zat op haar vest te kluiven haha.

Nou gered door de dierenarts, ff een check up, maar niks ergs. Hij hebt gewoon een ongecastreerde-mannen-kwaaltje. Toen we daar klaar waren zijn we nog ff de aansluitende winkel in gegaan om een lekkere kluif voor hem te halen en een zoektocht opgesteld naar een riem dat er voor moest zorgen dat hij mij niet voortrekt, hij is zo sterk dat ik ‘m soms echt niet kan houden als hij zo dolenthousiast is. Binnen een mum van tijd stond hij weer te sjansen met alles wat leefde, en ik werd ondertussen door hem die halve winkel voortgesleept omdat mensen hem wilde aaien (Al verdenk ik veel mensen er ook van dat ze het gewoon grappig vonden dat ik geen grip op de vloer had met mijn schoenen). Gewillig liet hij zich de riempjes passen door twee winkelmedewerksters. Wat ook langer duurde dan dat nodig was, want meneer lag te rollenbollen op zijn rug en werd wederom weer is geknuffeld.

Enfin. Bijna 2 uur later liep ik eindelijk de winkel uit. En werd gebeld door mijn moeder waar ik nou toch was. Nou mam….
We werden opgehaald. Mijn ouders hadden een cadeautje voor Rambo. Nog meer kluifjes en een borstel waar hij heel demonstratief – lekker-hoor – voor ging staan.

Nou. Mijn verwende prins ligt nu lekker te slapen. We gaan het laatste rondje van vandaag ff lopen.

Rambo.

Sinds vandaag ben ik rijker, en lopen er mensen met een grote boog om mij heen.
Aan mijn voeten ligt een hele grote spierbundel te snurken. Rambo is zijn naam.
Het een rottweiler-mixje-pitbull van 3 jaar oud geboren in Suriname.
Overgenomen van mijn oude overbuurjongen die hem heeft opgevoed tot een geweldige hond.
Door omstandigheden moet hij afstand van hem doen en ik wilde graag het nieuwe Baasje van Rambo worden.
Voordat het allemaal definitief zou worden hebben we nog even afgesproken en getest of Rambo en ik wel klikten.
En of het klikt. Rambo werd direct in mijn hart gesloten, of eigenlijk heeft hij mijn hart gewoon gestolen.
Ik hield meteen heel veel van hem. En als dat lukt, ben je heel bijzonder. Deze hond hoort bij mij.

Van de week gaat Rambo nog even terug naar zijn gezinnetje waar hij is opgegroeid zodat iedereen nog even op een goede en fijne manier afscheid van hem kan nemen.
Denk ook dat het voor hun heel fijn is dat we elkaar ons hele leven al kennen en dat weg niet direct een “die zien we nooit meer terug” is.
Mijn ouders wonen er tegenover en daar ben ik ook vaak, dus ze kunnen mij en Rambo goed in de gaten houden ;-).

Dit is mijn grote trots Rambo:

Iedereen vind zijn hond natuurlijk de mooiste, maar die van mij is het allermooist.

The thin line between love & hate


Just a few small tears between
someone happy and one sad
Just a thin line drawn between
being a genius or insane

And again…

En dan drink ik maar weer
om mezelf te verdoven
omdat ik niet wil geloven
dat jij weer hebt gelogen
anders doet het zo’n zeer.

YouTube Preview Image

Het is mijn liefde niet meer waard
ik kan nu niet meer zitten en wachten
op jou, de leugens kunnen niets verzachten
en wat wat heb ik aan die tranen-nachten
als jij geen waarheid voor mij hebt bewaard

Resterende woorden zijn overbodig.
Omdat jij de door jou beloofde man
simpelweg gewoon niet zijn kan.

Please don’t cry, you liar.
zoals ik al eerder in deze blog zei.

Tjilp en een woef

Ik zat een beetje te pielen achter de computer toen ik ineens een vieze lucht rook. Vergeten het gas uit te zetten. Nu hopen dat mijn vogels blijven leven want ik heb de tefal-pan behoorlijk laten smeulen (vogels kennen niet tegen teflon = giftig) maar het zal hopelijk allemaal wel meevallen. En toen bedacht ik mij ineens; stel nou dat wanneer ik weg ben er hier of boven mij brand uitbreekt, wat gebeurt er dan met mijn birdies? Geen een brandweer weet dat ik huisdiertjes heb, en wat ik toch als eerste veilig (als het kan) uit huis wil hebben bij nood zijn toch wel mijn huisdieren, verder vind ik materiele dingen niet zo belangrijk. Daarom heb ik iets gekocht wat eigenlijk voor iedere huisdiereigenaar wel een aanrader is misschien:


for your information: te bestellen bij petealert.eu

Tenzij je zo’n bord hebt hangen met: “hier waak ik!” maar ik vind het een beetje sneu om daar een bordje mee op te hangen met een vogeltje dat het “hier waakt”. Hoe geloofwaardig is dat dan.

Over dieren gesproken. Ik wil al heel lang heel graag een hond, dat is echt mijn grootste wens. En misschien komt die wens nu wel eindelijk wat dichterbij. Ik ga/moet van de week even afspreken met iemand die zijn hond weg wil doen, niks mis met de baas op zich trouwens. Mijn moeder begon een maand of wat geleden over die hond, dat het wel een leuke voor mij was. Mijn pa vond dat van het weekend ook al. Ik woon niet eens meer thuis, maar nog een hond in de familie is dus welkom. Het is ook precies de hond die ik helemaal top vind; groot, log, sterk, stoer, eigenwijs en vooral heel lomp. En voor mij ook belangrijker: geen puppy. Ik vind pupjes adorable hoor, maar dan vooral voor andere mensen. Zelf geef ik dieren liever een extra kans, mijn afwijking. Ik ga dus kijken of het tussen hond en mij klikt. Ik zie mezelf in ieder geval al rondlopen met een mooie grote hond, een trouwe viervoeter-vriend. Ik hoop dat het wat wordt.

Natuurlijk zijn er wat “twijfels” maar het aanpassingsvermogen wat ik moet vergen heb ik er meer dan graag voor over, dat zeker. Belangrijk voor is mij dat de hond het goed bij mij heeft. Het lijkt me ook nog eens zo ontzettend gezellig en daarbij ook nog eens sociaal. Ik ben een echte einzelgänger’; ik kan mezelf gerust in het weekend opsluiten in huis, in een vakantie of meerdere dagen kan ik dat ook makkelijk. Omdat ik geen reden heb om de deur uit te gaan en eigenlijk ook omdat ik vergeet dat er meerdere mensen bestaan omdat ik altijd gewoon lekker bezig ben met dingetjes. Als ik geen sociaal beroep had gekozen had ik waarschijnlijk helemaal vervreemd geraakt, lol.

Nou ik ga maar eens weer een potje Rumble doen. Spelletje doen met mij? misslinz84

laterzzz.

Search
Links: