archief van oktober, 2012

Blog van Rambo 5

Ondertussen gaat het nog steeds heel erg goed met mij. Ik ben namelijk nog steeds heel erg oversekst en ik klim op alles waar ik op kan rijden. Andere honden, katten, egels, kinderen.. het maakt mij niet uit hoor! Dat mens roept dan iedere keer wel weer natuurlijk “Lul!” en ik geloof dat ik nu eindelijk door heb dat ik dat dan dus moet gebruiken. Ze kijkt er alleen een beetje heel erg boos bij.

Ze had het laatst met mij over de ballenslager. Er was geen discussie mogelijk. Of ik moet het klooster in of word een ex-reu. Dat laatste is nu dus in optie. Mijn dagen zijn geteld…

Oktober

Zo ging het toen

image

Toen..

image

Toen mijn mopje nog in een doosje paste… Zie “foto’s enzo” voor meer Rambo pup. :-D

Prutteltuf pausmobiel

Een poosje geleden is heb ik mijn pausmobiel (brommobiel dus, bij gebrek en behoefte aan rijbewijs.) verkocht. In november 2009 heb ik het ding gekocht, was helemaal weg van het ding, maar het afgelopen half jaar begon de staat van ontbinding op te treden. Mijn veredelde grasmaaier uit 1918 had zijn werk voor mij gedaan.

Nu al een poosje heen en weer op de scooter, maar regenpakken en ik gaan gewoon niet samen. We zullen nooit vrienden worden, tot groot verdriet van mijn regenpak.

Dus, een nieuwe zoektocht was weer begonnen. Heb me suf gemaild en gebeld, maar tot vandaag geen resultaat. Want vandaag ging ik met mijn vader kijken bij een dealer die een brommobiel op marktplaats had gezet in “mijn” budget. Een karretje uit 2002. Het is niet moeders mooiste meer, de lak laat een beetje los, maar als je door je wimpers heen tuurt merk je daar niks meer van hoor. Mijn vader vond al dat we “maar weer verder moesten kijken.” Ik twijfelde en wilde een ere rondje rijden met het ding.

Starten? Nee hoor, dat deed ie niet. Ook niet met een nieuwe accu erin. Er was maar 1 manier om het ding te laten starten; met een hamer. Ik vond het al steeds leuker worden. De handrem deed het niet, de knipperlichten deden het niet, raampje open doen deed het niet, en de handrem deed het ook niet. Top ding toch?
Jij maken, ikke kopen.

Volgende week wordt het kreng afgeleverd. Hopelijk in vol ornaat en topconditie anders zal ik hem hoogstpersoonlijk door het raam van de showroom rijden. :P

Blog van Rambo 4

Hier ben ik weer!!
Ik heb goed nieuws en slecht nieuws te melden.

Het goede nieuws is (laten we positief blijven), de knuffels van mijn mens zijn zo gezellig, ik kan er geen genoeg van krijgen. Het liefst lig ik bij mijn mens, ik mag namelijk gezellig op de bank liggen als mijn mens er ook lui op ligt te wezen. Voorheen ging ik altijd met mijn grote Surinaamse kont naar haar toch liggen, maar sinds mijn baas zei “die kont van jou wil ik niet in mijn face ouwe” leg ik mijn kop gewoon maar op haar schoot, want ik moet toegeven: de kriebeltjes achter mijn oren zijn nog lekkerder dan de krabbeltjes boven mijn staart. Ik kan er niks aan doen, maar als ik bij mijn mens lig, moet ik iedere keer diep zuchten. Het is zo fijn om gezellig te zijn. ;-)

Ik heb tegenwoordig ook heel goed door wanneer mijn baas een beetje boos op mij is. Ik zal het even uitleggen!
Vorige week heb ik een paddenstoel weg zitten peuzelen die in het gras stond te pronken. Mijn mens stond al meteen te gillen (de aansteller), (ja oke mijn mens houdt er wel van om onder invloed te zijn, maar dat ze zooooo hebberig was!!) Enfin, ze was boos op mij. Want mijn mens vind dat ik alleen maar de dingen mag eten die zij mij geeft (hoe oneerlijk is dat!!) En ik was meteen weer een “lul”. Ja eerlijk is eerlijk, ik had het meteen door en wat ik dan doe is met mijn kop tegen haar hand aan duwen. Als mijn mens niet reageert geef ik kleine knabbeltjes aan haar vingers. En het werkt! “Ahh wat ben je toch een schatje!” vind ik best wel heel knus klinken.

Oke, hier mijn minder goede nieuws. Mijn pitbull-instinkt begint toch wat omhoog te komen. Ik ben sowieso heel erg dominant, maar ik ben ook volwassen aan het worden. Het probleem? Ik kan steeds minder andere honden verdragen. Ik geef ze gauw een snauw en een knauw, dat is mijn pitbull-eigenschapje dus. Bijna iedere pitbull heeft dat, en ik heb er ook een beetje last van. Nou lijkt mijn mens heel erg op mij hoor, want die doet ook best wel snel een snauw naar andere mensen toe. Kortom, we zijn beide nou eenmaal geen labradors!

Maar omdat ik ook een positieve eigenschap heb van een rottweiler, ik houd namelijk van uitslapen, laat ik mijn mens ook gewoon lekker in haar bedje liggen. Als het mij echt te lang duurt dan maak ik de slaapkamerdeur gewoon open en dan ga ik er vandoor met het dekbed. Gelukkig hoef ik dat alleen maar in het weekend te doen. Als mijn mens echt in diepe coma ligt, en ik echt moet poepen, wil ik ook nog wel eens mijn poot op haar hoofd leggen. Omdat ze dan weer roept: “Laat me slapen, Lul! Maar je bent wel een schatje!”.

Laatst gelachen joh. Mijn mens had geen zin om zich aan te kleden dus op haar sloffen en in haar badjas ging zij met mij uit.
Het was 4.00 uur ‘s ochtends en ik had diarree. Iedere keer als ik moest poepen maakt ik mijn mens wakker. Mijn mens verwachtte niemand tegen te komen. Mis! Er zijn meer van die gekken, maar die waren niet zo lui en mijn mens schaamde zich kapot. Maar mijn mens zei nog wel dat ze hoopte dat dit de laatste keer was dat ik paddenstoelen had gegeten. Maar ik kan haar niks beloven….

En zo hoort het!

image

Search
Links: