Those fallen leaves lie undisturbed now

Vandaag zou mijn opa jarig zijn, nou ja… eigenlijk issie bij wijze van spreken gewoon jarig he.
Maar vandaag zou hij 83 jaar zijn geworden.

Afgelopen week liep ik ff in het centrum en kwam langs een bak opa-pantoffels, en toen kreeg ik de meest sufste gedachte: Die met bontjes zijn niet goed.
Haha, kan er eigenlijk nu wel om lachen. Maar toen vond ik het echt niet grappig.

Vanaf dit jaar geen pantoffels meer, of als ie wat te snoepen kreeg voor zijn verjaardag dat ie stiekem gniffeld in zijn handen stond wrijven terwijl mijn oma ondertussen riep dat ie al veeeel te dik aan het worden was. Dat was altijd te grappig om te zien.
En toch zijn dat van die dingetjes die echt lullig zijn om te missen, maar ik zie het nog zo voor me.

Mijn ouders en oma (en weet ik veel nog meer) zijn nu naar het veldje waar hij uitgestrooid is. Persoonlijk heb ik daar niet zo veel mee, maar goed ik was er ook niet bij het uitstrooien, misschien daarom wel. Ik denk dat ik gewoon niet zo goed weet wat ik daar te zoeken heb als ik er eenmaal zou staan.

En ach, ik zal op hem wel een berg chocola en koekjes naar binnen werken, zal ie vast niet erg gevonden hebben.
;-)

1 reactie over “Those fallen leaves lie undisturbed now”

  • Afscheid nemen en herdenken hoeft ook niet op een nietszeggend onpersoonlijk veldje …afscheid nemen en herdenken doe je van binnen door je vol te proppen met het lekkers dat je anders voor Opa had gekocht zodat ie heel even een beetje bij je is!

Laat een reactie achter

:) :( :d :"> :(( \:d/ :x 8-| /:) :o :-? :-" :-w ;) [-( :)>- meer »