Jij bent echt een kutwijf

Vandaag heb ik gewerkt op een andere locatie. Andere collega(‘s) en andere kinderen. Hou wel van een beetje afwisseling in gezichten zo nu en dan.
Was me daar een stel kids joh, die wilde me ff uitproberen. Tijdens de lunch was ik alleen met ze, ze hadden met nog nooit eerder gezien en dan is het altijd leuk voor ze natuurlijk; ff kijken hoe ver ze kunnen gaan. En da’s voor mij ook weer een leuke uitdaging natuurlijk.

Het begon al meteen bij binnenkomst – en ik was al gewaarschuwd – dat een jongen al waveboardend door het gebouw wilde voortbewegen. Ja echt niet. Hij boos natuurlijk en gooide zijn waveboard op de plek die ik aanwees en oh ja, dat ik een kutwijf was. Geeft niet hoor, vrijheid van meningsuiting heb ik niks op tegen en dat ie zijn waveboard precies op die plek kapot wilde gooien… is mijn probleem uiteraard niet.

Handen wassen voor de lunch, vond ie ook maar niks.
“Jaaahaaa ik heb echt mijn handen gewassen.”
“Ja joh en ik geloof in de paashaas, ik wil nu dat je je handen wast terwijl je je handen onder de kraan houdt. Smelt je niet van hoor.”

Boos stond het jong op en deed de kraan open en hield zijn vinger eronder terwijl die met een “jij bent nog steeds een kutwijf”-blik naar mij stond te kijken. Haalde zijn vinger onder de kraan vandaan en liep weer terug naar zijn plaats. Net op het moment dat ie bijna zat zei ik dat ie zijn handen moest wassen. En ja hoor, daar ging ie weer als een drama-king en vloekend naar de wasbak. Een hand er vlug onderdoor halen, afdrogen aan zijn broek en weer terug naar zijn plaats. En natuurlijk… net op het moment dat ie wilde zitten (muhaha, you call me a bitch, I will be a bitch.) zei ik dat ik wilde zijn handen moest wassen zoals het hoorde liept ie weer zeer boos naar de wasbak en ging zijn handen wel wassen.
Daarna draaide hij zich om en zei schreeuwde tegen me:
“Jezus hé stom zeikwijf, wat wil je nu van me hè, dat ik dood ga ofzo?”
Ik moest vreselijk mijn lach inhouden. Kind verwachtte ondertussen van mij dat ik boos zou worden en op z’n minst zou gaan gillen of anders zou gaan huilen.
Zeer pedagogisch reageerde ik op hem met: “Oh je mag best doodvallen, maar zou je dat dan ff buiten willen doen, ik vind het vrij irritant om telkens over je heen te moeten stappen als je daar eenmaal ligt, en je nou helemaal op zij te schuiven vind ik te veel gedoe.” Hij keek naar buiten, en daarna naar mij en zei tegen hem: “Ja het regent, ik zou het je niet aanraden om buiten te gaan liggen, maar je mag het helemaal zelf weten hoor.”
Het jong besloot toch maar te gaan zitten, met een klein lachje op z’n gezicht.

Vervolgens ging hij bij een meisje tegenover hem anijshageltjes in haar melk gooien. Ik waarschuwde haar dat ze alsnog haar melk moest opdrinken. U raadt het noooooit, ook zij vond mij een kutwijf. Ze vond mij zo’n kutwijf dat ze zelf maar anijshagel in d’r melk ging gooien en begon te roepen dat ze haar melk echt niet ging opdrinken. Nou dikke lul en drie bier, dat heeft ze uiteindelijk dus mooi wel gedaan he. Met d’r neus dicht, en een heel vies gezicht. Vond ze niet leuk. Ik wel.

Nou weer terug naar die jongen. Hij was ondertussen nog steeds bezig met zijn 1e boterham en flink bezig om het bloed onder mijn nagels vandaan te trekken, zonder enig resultaat. En hij probeerde mij daarna te laten griezelen met het feit dat hij zijn duim achterstevoren kon buigen. Maar dan kon hij natuurlijk het truukje met mijn arm nog niet! Eindelijk had ik wat nuttigs om zijn aandacht te trekken. Met zijn mond open keek hij mij aan. En met de boodschap van mij dat ik nog meer van die dingen kon en die best wilde laten zien als hij zijn broodje ff opat en zijn melk opdronk, wist hij niet hoe snel hij alles naar binnen moest werken. En hij kon ook nog eens het geduld op brengen toen ik uberlangzaam mijn brood aan het opeten was.
Toen ik liet zien wat ik allemaal nog meer uit zijn verband kon trekken was ik volgens zijn zeggen “toch wel erg grappig hoor”.

Hij moest eigenlijk weer terug naar school en was van de een op andere moment helemaal into me en lag ondertussen op de grond zijn voeten in zijn nek te leggen in de trant van “kijk eens wat ik nog meer kan” en jij moet ernaar kijken.

Hij mocht alleen op pad naar school, maar om de hoek stond ie op me te wachten toen ik de rest wegbracht naar school.
Stak hij een uur eerder zijn middelvinger naar mij op, zo zwaaide hij mij een uur later vrolijk uit. Hij wilde toch nog ff gedag zeggen.

Dus. Hoe je het ook stelt: Niks is zo veranderlijk als het gedrag van een kind.

2 reacties over “Jij bent echt een kutwijf”

Laat een reactie achter

:) :( :d :"> :(( \:d/ :x 8-| /:) :o :-? :-" :-w ;) [-( :)>- meer »