warrig

Ik laat geen onvergetelijke indruk achter
heb geen wijze woorden voor een goed bestaan
het enige waar ik goed in ben is een valse start
alleen, waarom zou ik jou dat moeten uitleggen
ik ken je nog niet, maar je zit nu al in mijn hart
en bij mijn echte gevoel ben je niet ver vandaan.

Ik heb geen zachte handen die je strelen
of helpen te verzachten van innerlijke pijn
ik ben bang dat je me snel zult gaan vervelen,
dat ik niks met je wil delen, dat het mij
eigenlijk allemaal niks kan schelen
maar jij zou die gok zo waard kunnen zijn

Ik ken je niet, misschien ben jij zelfs wel
een stuk verdriet met van leven geen eens recht
maar voor mijn gevoel, al is het snel, zou
jij mijn thuis kunnen zijn, truttig en klein,
zonder gordijnen en een koude vloer,
al ligt mijn angst nog altijd op de loer,
maar wat ik nu voor jou voel is echt

Kan jij het aan als ik jou steeds vergeet,
dat ik liever leef voor mij alleen
dat ik egoïstisch ben, dat ik maar
één manier ken om te laten weten
dat ik je niet zal vergeten, je soms niet
eens zie staan, dat ik leef en dat het me
niks uit maakt wanneer jij weg zal gaan

Maar ondertussen blijf ik hopen,
blijf ik hier rondjes lopen, kijk ik
iedere tien seconde op mijn telefoon
nee, ik ben niet gewoon, ik ben extreem
maar ondanks dat ik je pas een dag ken en heb
ik verder geen benul van jouw bestaan,
zeg ik jou toch dat jij het bent,
want als ik niets zeg krijg ik spijt
dat je zonder mij bent weggegaan

Maar hou jij straks ook van mij is dan de vraag
niet morgen maar het liefst nu al; vandaag
zou jij met mij samen kunnen leven
Ondanks dat ik je niet ga dragen op handen
voeten of benen, want ook als je te veel
van mij vraagt ben ik snel verdwenen
maar toch, ik zou jou best een klein stukje
van iets uit mezelf willen kunnen geven.

Laat een reactie achter

:) :( :d :"> :(( \:d/ :x 8-| /:) :o :-? :-" :-w ;) [-( :)>- meer »