‘t Heerst

“Ja, ‘t heerst hè!”
Waar je ook bent, er heerst altijd wel weer iets. Het heerst overal.
Vanavond heerste er een avondje vermaak.

I love Robert Long. Piemel in je kut en maak een baby!
Ik was naar Acda en de Munnik met hun theaterstuk.

Het stuk ging over 2 vrienden die na een tornado ergens verzeilt raakten en op elkaar waren aangewezen.
Ondertussen wachtend op hulp probeerden ze elkaar te vermaken met stompzinnige spelletjes,
afgewisseld met overpeinzingen, meligheid en (eindelijk weer is sublieme) liedjes die de revue passeren in een decor van
een stilstaande storm. Sommige momenten van een paar seconden lijken een eeuwigheid te duren.

Wat ik bij het vorige theaterstuk veel grappen en grollen vond, vond ik dit stuk bij vlagen zelfs poëtisch.
Thomas Acda heeft een aangeboren afwijking dat hij sowieso al (soms niet maar vaak wel) grappig is, maar maakte niet de hoofdtoon dit keer.
Paul de Munnik is een geweldige verteller, je zou bijna kunnen verdwalen in het verhaal die hij aan het vertellen is.
Die combinatie was in deze set vond ik wel weer goed gelukt. Van dansend op een verveeld kansloos sinterklaas-liedje van Gordon op een gevonden autoradio die het nog deed (noem je dat dansen? Het leek wel een drachtige nijlpaard die doodsangsten uitstond) tot de conclusie: stille mensen zijn of heel intelligent of net slim genoeg om te weten wanneer ze niks moeten zeggen. Dat dus.
Het was niet echt een cabaretvoorstelling, niet echt zozeer theater maar meer een toneelstuk met daarin de bijbehorende mooie liedjes wat het dan weer net wel theatraal maakte.

">/0.jpg" alt="YouTube Preview Image" />

Laat een reactie achter

:) :( :d :"> :(( \:d/ :x 8-| /:) :o :-? :-" :-w ;) [-( :)>- meer »