Ja dus?!

Na een aantal keer gehoord te hebben dat zulke honden als die van mij “gewoon” afgemaakt moeten worden, was ik er zo klaar mee. Als Rambo afgemaakt moest worden was dat wel eerder gebeurd. Toch was ik alsnog een beetje bang dat ie kleine hondjes dood zou bijten.

Vanavond kwam ik iemand tegen waarvan haar hondjes erg blafferig en grommend reageerde. De nekharen bij Rambo stonden al omhoog. Daar stond ik weer, bagger te schijten. Help? Help!!! Wat nu??
De vrouw van de hondjes had direct door dat ik een beetje wezenloos moeilijk stond te doen en zei: We gaan ze gewoon loslaten en we zien wel wat er gaat gebeuren.
HUH!!!!???
9 van de 10 keer worden kleine hondjes opgepakt en wordt er naar mij geroepen dat mijn hond gevaarlijk is. Vanmiddag nog!

Rambo heeft achter Dorientje aangerend terwijl Rambo2 (haar hond dus) zo hard achter Rambo aan kon rennen dat ie nog net aan zijn ballen kon likken.
Dorientje had constant haar bovenlip omhoog en stond Rambo iedere keer weer uit de dagen om achter haar aan te rennen. En een lol dat ie had. Kwispelend en hijgend rende hij achter Dorientje aan. Ik stond bijna te springen van een Hoera!!-moment. Mijn hond is lief!!

De vrouw van de hondjes was zeer relax vergeleken met de bekrompen en autistische meerderheid in dit dorp, en zei dat ik een lieve goede hond heb. Eindelijk!! Er was iemand die mijn hond leuk vind!

Verdomde trots liep ik weer naar huis toe. Rambo was uitgeput van het rennen achter Dorientje aan. Maar hij liep te huppelen als een blije pup en ik huppelde vrolijk met hem mee.

Mijn hond is zo cool.

6 reacties over “Ja dus?!”

Laat een reactie achter

:) :( :d :"> :(( \:d/ :x 8-| /:) :o :-? :-" :-w ;) [-( :)>- meer »